១៣. បាកតិន្ទ្រិយសុត្តំ

២៣៣. ឯកំ សមយំ សម្ពហុលា ភិក្ខូ កោសលេសុ វិហរន្តិ អញ្ញតរស្មិំ វនសណ្ឌេ ឧទ្ធតា ឧន្នឡា ចបលា មុខរា វិកិណ្ណវាចា មុដ្ឋស្សតិនោ អសម្បជានា អសមាហិតា វិព្ភន្តចិត្តា បាកតិន្ទ្រិយា. អថ ខោ យា តស្មិំ វនសណ្ឌេ អធិវត្ថា ទេវតា តេសំ ភិក្ខូនំ អនុកម្បិកា អត្ថកាមា តេ ភិក្ខូ សំវេជេតុកាមា យេន តេ ភិក្ខូ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា តេ ភិក្ខូ គាថាហិ អជ្ឈភាសិ –

‘‘សុខជីវិនោ បុរេ អាសុំ, ភិក្ខូ គោតមសាវកា;

អនិច្ឆា បិណ្ឌមេសនា, អនិច្ឆា សយនាសនំ;

លោកេ អនិច្ចតំ ញត្វា, ទុក្ខស្សន្តំ អកំសុ តេ.

‘‘ទុប្បោសំ កត្វា អត្តានំ, គាមេ គាមណិកា វិយ;

ភុត្វា ភុត្វា និបជ្ជន្តិ, បរាគារេសុ មុច្ឆិតា.

‘‘សង្ឃស្ស អញ្ជលិំ កត្វា, ឥធេកច្ចេ វទាមហំ;

អបវិទ្ធា [អបវិដ្ឋា (ស្យា. កំ.)] អនាថា តេ, យថា បេតា តថេវ តេ.

‘‘យេ ខោ បមត្តា វិហរន្តិ, តេ មេ សន្ធាយ ភាសិតំ;

យេ អប្បមត្តា វិហរន្តិ, នមោ តេសំ ករោមហ’’ន្តិ.

អថ ខោ តេ ភិក្ខូ តាយ ទេវតាយ សំវេជិតា សំវេគមាបាទុន្តិ.