៣. អន្ធកវិន្ទសុត្តំ

១៨៤. ឯកំ សមយំ ភគវា មាគធេសុ វិហរតិ អន្ធកវិន្ទេ. តេន ខោ បន សមយេន ភគវា រត្តន្ធការតិមិសាយំ អព្ភោកាសេ និសិន្នោ ហោតិ, ទេវោ ច ឯកមេកំ ផុសាយតិ. អថ ខោ ព្រហ្មា សហម្បតិ អភិក្កន្តាយ រត្តិយា អភិក្កន្តវណ្ណោ កេវលកប្បំ អន្ធកវិន្ទំ ឱភាសេត្វា យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ អដ្ឋាសិ. ឯកមន្តំ ឋិតោ ខោ ព្រហ្មា សហម្បតិ ភគវតោ សន្តិកេ ឥមា គាថាយោ អភាសិ –

‘‘សេវេថ បន្តានិ សេនាសនានិ,

ចរេយ្យ សំយោជនវិប្បមោក្ខា;

សចេ រតិំ នាធិគច្ឆេយ្យ តត្ថ,

សង្ឃេ វសេ រក្ខិតត្តោ សតីមា.

‘‘កុលាកុលំ បិណ្ឌិកាយ ចរន្តោ,

ឥន្ទ្រិយគុត្តោ និបកោ សតីមា;

សេវេថ បន្តានិ សេនាសនានិ,

ភយា បមុត្តោ អភយេ វិមុត្តោ.

‘‘យត្ថ ភេរវា សរីសបា [សិរិំ សបា (សី. ស្យា. កំ. បី.)],

វិជ្ជុ សញ្ចរតិ ថនយតិ ទេវោ;

អន្ធការតិមិសាយ រត្តិយា,

និសីទិ តត្ថ ភិក្ខុ វិគតលោមហំសោ.

‘‘ឥទញ្ហិ ជាតុ មេ ទិដ្ឋំ, នយិទំ ឥតិហីតិហំ;

ឯកស្មិំ ព្រហ្មចរិយស្មិំ, សហស្សំ មច្ចុហាយិនំ.

‘‘ភិយ្យោ [ភីយោ (សី. ស្យា. កំ. បី.)] បញ្ចសតា សេក្ខា, ទសា ច ទសធា ទស;

សព្ពេ សោតសមាបន្នា, អតិរច្ឆានគាមិនោ.

‘‘អថាយំ [អត្ថាយំ-ឥតិបិ ទី. និ. ២.២៩០] ឥតរា បជា, បុញ្ញភាគាតិ មេ មនោ;

សង្ខាតុំ នោបិ សក្កោមិ, មុសាវាទស្ស ឱត្តប’’ន្តិ [ឱត្តបេតិ (សី. ស្យា. កំ. បី.), ឱត្តប្បេតិ (ក.)].