១. អាឡវិកាសុត្តំ

១៦២. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ. អថ ខោ អាឡវិកា ភិក្ខុនី បុព្ពណ្ហសមយំ និវាសេត្វា បត្តចីវរមាទាយ សាវត្ថិំ បិណ្ឌាយ បាវិសិ. សាវត្ថិយំ បិណ្ឌាយ ចរិត្វា បច្ឆាភត្តំ បិណ្ឌបាតបដិក្កន្តា យេន អន្ធវនំ តេនុបសង្កមិ វិវេកត្ថិនី. អថ ខោ មារោ បាបិមា អាឡវិកាយ ភិក្ខុនិយា ភយំ ឆម្ភិតត្តំ លោមហំសំ ឧប្បាទេតុកាមោ វិវេកម្ហា ចាវេតុកាមោ យេន អាឡវិកា ភិក្ខុនី តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា អាឡវិកំ ភិក្ខុនិំ គាថាយ អជ្ឈភាសិ –

‘‘នត្ថិ និស្សរណំ លោកេ, កិំ វិវេកេន កាហសិ;

ភុញ្ជស្សុ កាមរតិយោ, មាហុ បច្ឆានុតាបិនី’’តិ.

អថ ខោ អាឡវិកាយ ភិក្ខុនិយា ឯតទហោសិ – ‘‘កោ នុ ខ្វាយំ មនុស្សោ វា អមនុស្សោ វា គាថំ ភាសតី’’តិ? អថ ខោ អាឡវិកាយ ភិក្ខុនិយា ឯតទហោសិ – ‘‘មារោ ខោ អយំ បាបិមា មម ភយំ ឆម្ភិតត្តំ លោមហំសំ ឧប្បាទេតុកាមោ វិវេកម្ហា ចាវេតុកាមោ គាថំ ភាសតី’’តិ. អថ ខោ អាឡវិកា ភិក្ខុនី ‘‘មារោ អយំ បាបិមា’’ ឥតិ វិទិត្វា មារំ បាបិមន្តំ គាថាហិ បច្ចភាសិ –

‘‘អត្ថិ និស្សរណំ លោកេ, បញ្ញាយ មេ សុផុស្សិតំ [សុផស្សិតំ (សី. បី.)];

បមត្តពន្ធុ បាបិម, ន ត្វំ ជានាសិ តំ បទំ.

‘‘សត្តិសូលូបមា កាមា, ខន្ធាសំ អធិកុដ្ដនា;

យំ ត្វំ កាមរតិំ ព្រូសិ, អរតិ មយ្ហ សា អហូ’’តិ.

អថ ខោ មារោ បាបិមា ‘‘ជានាតិ មំ អាឡវិកា ភិក្ខុនី’’តិ ទុក្ខី ទុម្មនោ តត្ថេវន្តរធាយីតិ.