៦. មល្លិកាសុត្តំ

១២៧. សាវត្ថិនិទានំ. អថ ខោ រាជា បសេនទិ កោសលោ យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ. អថ ខោ អញ្ញតរោ បុរិសោ យេន រាជា បសេនទិ កោសលោ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា រញ្ញោ បសេនទិស្ស កោសលស្ស ឧបកណ្ណកេ អារោចេសិ – ‘‘មល្លិកា, ទេវ, ទេវី ធីតរំ វិជាតា’’តិ. ឯវំ វុត្តេ, រាជា បសេនទិ កោសលោ អនត្តមនោ អហោសិ.

អថ ខោ ភគវា រាជានំ បសេនទិំ កោសលំ អនត្តមនតំ វិទិត្វា តាយំ វេលាយំ ឥមា គាថាយោ អភាសិ –

‘‘ឥត្ថីបិ ហិ ឯកច្ចិយា, សេយ្យា បោស ជនាធិប;

មេធាវិនី សីលវតី, សស្សុទេវា បតិព្ពតា.

‘‘តស្សា យោ ជាយតិ បោសោ, សូរោ ហោតិ ទិសម្បតិ;

តាទិសា សុភគិយា [សុភរិយាបុត្តោ (ក.)] បុត្តោ, រជ្ជម្បិ អនុសាសតី’’តិ.