៧. អឌ្ឌករណសុត្តំ

១១៨. សាវត្ថិនិទានំ. ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ រាជា បសេនទិ កោសលោ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘ឥធាហំ, ភន្តេ, អឌ្ឌករណេ [អត្ថករណេ (សី. ស្យា. កំ. បី.)] និសិន្នោ បស្សាមិ ខត្តិយមហាសាលេបិ ព្រាហ្មណមហាសាលេបិ គហបតិមហាសាលេបិ អឌ្ឍេ មហទ្ធនេ មហាភោគេ បហូតជាតរូបរជតេ បហូតវិត្តូបករណេ បហូតធនធញ្ញេ កាមហេតុ កាមនិទានំ កាមាធិករណំ សម្បជានមុសា ភាសន្តេ. តស្ស មយ្ហំ, ភន្តេ, ឯតទហោសិ – ‘អលំ ទានិ មេ អឌ្ឌករណេន, ភទ្រមុខោ ទានិ អឌ្ឌករណេន បញ្ញាយិស្សតី’’’តិ.

‘‘(ឯវមេតំ, មហារាជ, ឯវមេតំ មហារាជ!) [( ) សី. បី. បោត្ថកេសុ នត្ថិ] យេបិ តេ, មហារាជ, ខត្តិយមហាសាលា ព្រាហ្មណមហាសាលា គហបតិមហាសាលា អឌ្ឍា មហទ្ធនា មហាភោគា បហូតជាតរូបរជតា បហូតវិត្តូបករណា បហូតធនធញ្ញា កាមហេតុ កាមនិទានំ កាមាធិករណំ សម្បជានមុសា ភាសន្តិ; តេសំ តំ ភវិស្សតិ ទីឃរត្តំ អហិតាយ ទុក្ខាយា’’តិ. ឥទមវោច…បេ…

‘‘សារត្តា កាមភោគេសុ, គិទ្ធា កាមេសុ មុច្ឆិតា;

អតិសារំ ន ពុជ្ឈន្តិ, មច្ឆា ខិប្បំវ ឱឌ្ឌិតំ;

បច្ឆាសំ កដុកំ ហោតិ, វិបាកោ ហិស្ស បាបកោ’’តិ.