១១. ចីរាសុត្តំ

២៤៥. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា រាជគហេ វិហរតិ វេឡុវនេ កលន្ទកនិវាបេ. តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរោ ឧបាសកោ ចីរាយ [ចិរាយ (ក.)] ភិក្ខុនិយា ចីវរំ អទាសិ. អថ ខោ ចីរាយ ភិក្ខុនិយា អភិប្បសន្នោ យក្ខោ រាជគហេ រថិកាយ រថិកំ សិង្ឃាដកេន សិង្ឃាដកំ ឧបសង្កមិត្វា តាយំ វេលាយំ ឥមំ គាថំ អភាសិ –

‘‘បុញ្ញំ វត បសវិ ពហុំ, សប្បញ្ញោ វតាយំ ឧបាសកោ;

យោ ចីរាយ អទាសិ ចីវរំ, សព្ពយោគេហិ វិប្បមុត្តិយា’’តិ [វិប្បមុត្តាយាតិ (ស្យា. កំ.)].