១. បឋមនិព្ពានបដិសំយុត្តសុត្តំ

៧១. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ. តេន ខោ បន សមយេន ភគវា ភិក្ខូ និព្ពានបដិសំយុត្តាយ ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេតិ សមាទបេតិ សមុត្តេជេតិ សម្បហំសេតិ. តេធ ភិក្ខូ [តេ ច ភិក្ខូ (សី. ស្យា. បី. តទដ្ឋកថាបិ ឱលោកេតព្ពា] អដ្ឋិំ កត្វា [អដ្ឋីកត្វា (សី. ស្យា.), អដ្ឋិកត្វា (បី.)] មនសិ កត្វា សព្ពំ ចេតសោ [សព្ពំ ចេតសា (ឥតិបិ អញ្ញសុត្តេសុ)] សមន្នាហរិត្វា ឱហិតសោតា ធម្មំ សុណន្តិ.

អថ ខោ ភគវា ឯតមត្ថំ វិទិត្វា តាយំ វេលាយំ ឥមំ ឧទានំ ឧទានេសិ –

‘‘អត្ថិ, ភិក្ខវេ, តទាយតនំ, យត្ថ នេវ បថវី, ន អាបោ, ន តេជោ, ន វាយោ, ន អាកាសានញ្ចាយតនំ, ន វិញ្ញាណញ្ចាយតនំ, ន អាកិញ្ចញ្ញាយតនំ, ន នេវសញ្ញានាសញ្ញាយតនំ, នាយំ លោកោ, ន បរលោកោ, ន ឧភោ ចន្ទិមសូរិយា. តត្រាបាហំ, ភិក្ខវេ, នេវ អាគតិំ វទាមិ, ន គតិំ, ន ឋិតិំ, ន ចុតិំ, ន ឧបបត្តិំ; អប្បតិដ្ឋំ, អប្បវត្តំ, អនារម្មណមេវេតំ. ឯសេវន្តោ ទុក្ខស្សា’’តិ. បឋមំ.