២. ទុតិយលកុណ្ឌកភទ្ទិយសុត្តំ

៦២. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ. តេន ខោ បន សមយេន អាយស្មា សារិបុត្តោ អាយស្មន្តំ លកុណ្ឌកភទ្ទិយំ សេខំ [សេក្ខោតិ (ស្យា.), សេខោតិ (បី.)] មញ្ញមានោ ភិយ្យោសោមត្តាយ អនេកបរិយាយេន ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេតិ សមាទបេតិ សមុត្តេជេតិ សម្បហំសេតិ.

អទ្ទសា ខោ ភគវា អាយស្មន្តំ សារិបុត្តំ អាយស្មន្តំ លកុណ្ឌកភទ្ទិយំ សេខំ មញ្ញមានំ ភិយ្យោសោមត្តាយ អនេកបរិយាយេន ធម្មិយា កថាយ សន្ទស្សេន្តំ សមាទបេន្តំ សមុត្តេជេន្តំ សម្បហំសេន្តំ.

អថ ខោ ភគវា ឯតមត្ថំ វិទិត្វា តាយំ វេលាយំ ឥមំ ឧទានំ ឧទានេសិ –

‘‘អច្ឆេច្ឆិ [អច្ឆេជ្ជិ (ក. សី.), អច្ឆិជ្ជិ (ក. សី. ស្យា.), អឆិជ្ជិ (ក.)] វដ្ដំ ព្យគា និរាសំ, វិសុក្ខា សរិតា ន សន្ទតិ;

ឆិន្នំ វដ្ដំ ន វត្តតិ, ឯសេវន្តោ ទុក្ខស្សា’’តិ. ទុតិយំ;