៥. ឧបាសកសុត្តំ

១៥. ឯវំ មេ សុតំ – ឯកំ សមយំ ភគវា សាវត្ថិយំ វិហរតិ ជេតវនេ អនាថបិណ្ឌិកស្ស អារាមេ. តេន ខោ បន សមយេន អញ្ញតរោ ឥច្ឆានង្គលកោ ឧបាសកោ សាវត្ថិំ អនុប្បត្តោ ហោតិ កេនចិទេវ ករណីយេន. អថ ខោ សោ ឧបាសកោ សាវត្ថិយំ តំ ករណីយំ តីរេត្វា យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ អភិវាទេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ. ឯកមន្តំ និសិន្នំ ខោ តំ ឧបាសកំ ភគវា ឯតទវោច – ‘‘ចិរស្សំ ខោ ត្វំ, ឧបាសក, ឥមំ បរិយាយមកាសិ យទិទំ ឥធាគមនាយា’’តិ.

‘‘ចិរបដិកាហំ, ភន្តេ, ភគវន្តំ ទស្សនាយ ឧបសង្កមិតុកាមោ, អបិ ចាហំ កេហិចិ កេហិចិ កិច្ចករណីយេហិ ព្យាវដោ. ឯវាហំ នាសក្ខិំ ភគវន្តំ ទស្សនាយ ឧបសង្កមិតុ’’ន្តិ.

អថ ខោ ភគវា ឯតមត្ថំ វិទិត្វា តាយំ វេលាយំ ឥមំ ឧទានំ ឧទានេសិ –

‘‘សុខំ វត តស្ស ន ហោតិ កិញ្ចិ,

សង្ខាតធម្មស្ស ពហុស្សុតស្ស;

សកិញ្ចនំ បស្ស វិហញ្ញមានំ,

ជនោ ជនស្មិំ បដិពន្ធរូបោ’’តិ. បញ្ចមំ;