៨. ពហុការសុត្តំ

១០៧. វុត្តញ្ហេតំ ភគវតា, វុត្តមរហតាតិ មេ សុតំ –

‘‘ពហុការា [ពហូបការា (សី. បី.)], ភិក្ខវេ, ព្រាហ្មណគហបតិកា តុម្ហាកំ យេ វោ [យេ តេ (សព្ពត្ថ)] បច្ចុបដ្ឋិតា ចីវរបិណ្ឌបាតសេនាសនគិលានបច្ចយភេសជ្ជបរិក្ខារេហិ. តុម្ហេបិ, ភិក្ខវេ, ពហុការា ព្រាហ្មណគហបតិកានំ យំ [យេ (?)] នេសំ ធម្មំ ទេសេថ អាទិកល្យាណំ មជ្ឈេកល្យាណំ បរិយោសានកល្យាណំ សាត្ថំ សព្យញ្ជនំ, កេវលបរិបុណ្ណំ បរិសុទ្ធំ ព្រហ្មចរិយំ បកាសេថ. ឯវមិទំ, ភិក្ខវេ, អញ្ញមញ្ញំ និស្សាយ ព្រហ្មចរិយំ វុស្សតិ ឱឃស្ស និត្ថរណត្ថាយ សម្មា ទុក្ខស្ស អន្តកិរិយាយា’’តិ. ឯតមត្ថំ ភគវា អវោច. តត្ថេតំ ឥតិ វុច្ចតិ –

‘‘សាគារា អនគារា ច, ឧភោ អញ្ញោញ្ញនិស្សិតា;

អារាធយន្តិ សទ្ធម្មំ, យោគក្ខេមំ អនុត្តរំ.

‘‘សាគារេសុ ច ចីវរំ, បច្ចយំ សយនាសនំ;

អនគារា បដិច្ឆន្តិ, បរិស្សយវិនោទនំ.

‘‘សុគតំ [បុគ្គលំ (សី. ក.)] បន និស្សាយ, គហដ្ឋា ឃរមេសិនោ;

សទ្ទហានា អរហតំ, អរិយបញ្ញាយ ឈាយិនោ.

‘‘ឥធ ធម្មំ ចរិត្វាន, មគ្គំ សុគតិគាមិនំ;

នន្ទិនោ ទេវលោកស្មិំ, មោទន្តិ កាមកាមិនោ’’តិ.

អយម្បិ អត្ថោ វុត្តោ ភគវតា, ឥតិ មេ សុតន្តិ. អដ្ឋមំ.