១០. នទីសោតសុត្តំ

១០៩. វុត្តញ្ហេតំ ភគវតា, វុត្តមរហតាតិ មេ សុតំ –

‘‘សេយ្យថាបិ, ភិក្ខវេ, បុរិសោ នទិយា សោតេន ឱវុយ្ហេយ្យ បិយរូបសាតរូបេន. តមេនំ ចក្ខុមា បុរិសោ តីរេ ឋិតោ ទិស្វា ឯវំ វទេយ្យ – ‘កិញ្ចាបិ ខោ ត្វំ, អម្ភោ បុរិស, នទិយា សោតេន ឱវុយ្ហសិ បិយរូបសាតរូបេន, អត្ថិ ចេត្ថ ហេដ្ឋា រហទោ សឩមិ សាវដ្ដោ សគហោ សរក្ខសោ យំ ត្វំ, អម្ភោ បុរិស, រហទំ បាបុណិត្វា មរណំ វា និគច្ឆសិ មរណមត្តំ វា ទុក្ខ’ន្តិ. អថ ខោ សោ, ភិក្ខវេ, បុរិសោ តស្ស បុរិសស្ស សទ្ទំ សុត្វា ហត្ថេហិ ច បាទេហិ ច បដិសោតំ វាយមេយ្យ.

‘‘ឧបមា ខោ មេ អយំ, ភិក្ខវេ, កតា អត្ថស្ស វិញ្ញាបនាយ. អយំ ចេត្ថ [អយំ ចេវេត្ថ (ស្យា.)] អត្ថោ – ‘នទិយា សោតោ’តិ ខោ, ភិក្ខវេ, តណ្ហាយេតំ អធិវចនំ.

‘‘‘បិយរូបំ សាតរូប’ន្តិ ខោ, ភិក្ខវេ, ឆន្នេតំ អជ្ឈត្តិកានំ អាយតនានំ អធិវចនំ.

‘‘‘ហេដ្ឋា រហទោ’តិ ខោ, ភិក្ខវេ, បញ្ចន្នំ ឱរម្ភាគិយានំ សំយោជនានំ អធិវចនំ;

‘‘‘ឩមិភយ’ន្តិ ខោ [សញីមីតិ ខោ (ពហូសុ)], ភិក្ខវេ, កោធុបាយាសស្សេតំ អធិវចនំ;

‘‘‘អាវដ្ដ’ន្តិ ខោ [សាវដ្ដោតិ ខោ (ពហូសុ)], ភិក្ខវេ, បញ្ចន្នេតំ កាមគុណានំ អធិវចនំ;

‘‘‘គហរក្ខសោ’តិ ខោ [សគហោ សរក្ខសោតិ ខោ (ពហូសុ)], ភិក្ខវេ, មាតុគាមស្សេតំ អធិវចនំ;

‘‘‘បដិសោតោ’តិ ខោ, ភិក្ខវេ, នេក្ខម្មស្សេតំ អធិវចនំ;

‘‘‘ហត្ថេហិ ច បាទេហិ ច វាយាមោ’តិ ខោ, ភិក្ខវេ, វីរិយារម្ភស្សេតំ អធិវចនំ;

‘‘‘ចក្ខុមា បុរិសោ តីរេ ឋិតោតិ ខោ, ភិក្ខវេ, តថាគតស្សេតំ អធិវចនំ អរហតោ សម្មាសម្ពុទ្ធស្សា’’តិ. ឯតមត្ថំ ភគវា អវោច. តត្ថេតំ ឥតិ វុច្ចតិ –

‘‘សហាបិ ទុក្ខេន ជហេយ្យ កាមេ, យោគក្ខេមំ អាយតិំ បត្ថយានោ;

សម្មប្បជានោ សុវិមុត្តចិត្តោ, វិមុត្តិយា ផស្សយេ តត្ថ តត្ថ;

ស វេទគូ វូសិតព្រហ្មចរិយោ, លោកន្តគូ បារគតោតិ វុច្ចតី’’តិ.

អយម្បិ អត្ថោ វុត្តោ ភគវតា, ឥតិ មេ សុតន្តិ. ទសមំ.