១. ទុក្ខវិហារសុត្តំ

២៨. (ទ្វេ ធម្មេ អនុក្កដិ) [( ) ស្យាមបោត្ថកេ នត្ថិ] វុត្តញ្ហេតំ ភគវតា, វុត្តមរហតាតិ មេ សុតំ –

‘‘ទ្វីហិ, ភិក្ខវេ, ធម្មេហិ សមន្នាគតោ ភិក្ខុ ទិដ្ឋេវ ធម្មេ ទុក្ខំ វិហរតិ សវិឃាតំ សឧបាយាសំ សបរិឡាហំ; កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា ទុគ្គតិ បាដិកង្ខា. កតមេហិ ទ្វីហិ? ឥន្ទ្រិយេសុ អគុត្តទ្វារតាយ [អគុត្តទ្វារោ (អដ្ឋ.)] ច, ភោជនេ អមត្តញ្ញុតាយ [អមត្តញ្ញូ (អដ្ឋ.)] ច. ឥមេហិ ខោ, ភិក្ខវេ, ទ្វីហិ ធម្មេហិ សមន្នាគតោ ភិក្ខុ ទិដ្ឋេវ ធម្មេ ទុក្ខំ វិហរតិ សវិធាតំ សឧបាយាសំ សបរិឡាហំ; កាយស្ស ភេទា បរំ មរណា ទុគ្គតិ បាដិកង្ខា’’តិ. ឯតមត្ថំ ភគវា អវោច. តត្ថេតំ ឥតិ វុច្ចតិ –

‘‘ចក្ខុ សោតញ្ច ឃានញ្ច, ជិវ្ហា កាយោ តថា មនោ;

ឯតានិ យស្ស ទ្វារានិ, អគុត្តានិធ [អគុត្តានិ ច (ស្យា.)] ភិក្ខុនោ.

‘‘ភោជនម្ហិ អមត្តញ្ញូ, ឥន្ទ្រិយេសុ អសំវុតោ;

កាយទុក្ខំ ចេតោទុក្ខំ, ទុក្ខំ សោ អធិគច្ឆតិ.

‘‘ឌយ្ហមានេន កាយេន, ឌយ្ហមានេន ចេតសា;

ទិវា វា យទិ វា រត្តិំ, ទុក្ខំ វិហរតិ តាទិសោ’’តិ.

អយម្បិ អត្ថោ វុត្តោ ភគវតា, ឥតិ មេ សុតន្តិ. បឋមំ.