៦. ទានសុត្តំ

២៦. វុត្តញ្ហេតំ ភគវតា, វុត្តមរហតាតិ មេ សុតំ –

‘‘ឯវញ្ចេ, ភិក្ខវេ, សត្តា ជានេយ្យុំ ទានសំវិភាគស្ស វិបាកំ យថាហំ ជានាមិ, ន អទត្វា ភុញ្ជេយ្យុំ, ន ច នេសំ មច្ឆេរមលំ ចិត្តំ បរិយាទាយ តិដ្ឋេយ្យ. យោបិ នេសំ អស្ស ចរិមោ អាលោបោ ចរិមំ កពឡំ, តតោបិ ន អសំវិភជិត្វា ភុញ្ជេយ្យុំ, សចេ នេសំ បដិគ្គាហកា អស្សុ. យស្មា ច ខោ, ភិក្ខវេ, សត្តា ន ឯវំ ជានន្តិ ទានសំវិភាគស្ស វិបាកំ យថាហំ ជានាមិ, តស្មា អទត្វា ភុញ្ជន្តិ, មច្ឆេរមលញ្ច នេសំ ចិត្តំ បរិយាទាយ តិដ្ឋតី’’តិ. ឯតមត្ថំ ភគវា អវោច. តត្ថេតំ ឥតិ វុច្ចតិ –

‘‘ឯវំ ចេ សត្តា ជានេយ្យុំ, យថាវុត្តំ មហេសិនា;

វិបាកំ សំវិភាគស្ស, យថា ហោតិ មហប្ផលំ.

‘‘វិនេយ្យ មច្ឆេរមលំ, វិប្បសន្នេន ចេតសា;

ទជ្ជុំ កាលេន អរិយេសុ, យត្ថ ទិន្នំ មហប្ផលំ.

‘‘អន្នញ្ច ទត្វា [ទត្វាន (ស្យា.)] ពហុនោ, ទក្ខិណេយ្យេសុ ទក្ខិណំ;

ឥតោ ចុតា មនុស្សត្តា, សគ្គំ គច្ឆន្តិ ទាយកា.

‘‘តេ ច សគ្គគតា [សគ្គំ គតា (សី. បី. ក.)] តត្ថ, មោទន្តិ កាមកាមិនោ;

វិបាកំ សំវិភាគស្ស, អនុភោន្តិ អមច្ឆរា’’តិ.

អយម្បិ អត្ថោ វុត្តោ ភគវតា, ឥតិ មេ សុតន្តិ. ឆដ្ឋំ.