៥. តណ្ហាសំយោជនសុត្តំ

១៥. វុត្តញ្ហេតំ ភគវតា, វុត្តមរហតាតិ មេ សុតំ –

‘‘នាហំ, ភិក្ខវេ, អញ្ញំ ឯកសំយោជនម្បិ សមនុបស្សាមិ យេន [យេនេវំ (ស្យា.)] សំយោជនេន សំយុត្តា សត្តា ទីឃរត្តំ សន្ធាវន្តិ សំសរន្តិ យថយិទំ, ភិក្ខវេ, តណ្ហាសំយោជនំ [តណ្ហាសំយោជនេន (?)]. តណ្ហាសំយោជនេន ហិ, ភិក្ខវេ, សំយុត្តា សត្តា ទីឃរត្តំ សន្ធាវន្តិ សំសរន្តី’’តិ. ឯតមត្ថំ ភគវា អវោច. តត្ថេតំ ឥតិ វុច្ចតិ –

‘‘តណ្ហាទុតិយោ បុរិសោ, ទីឃមទ្ធាន សំសរំ;

ឥត្ថភាវញ្ញថាភាវំ [ឥត្ថម្ភាវញ្ញថាភាវំ (ស្យា.)], សំសារំ នាតិវត្តតិ.

‘‘ឯតមាទីនវំ [ឯវមាទីនវំ (សី. បី. ក.)] ញត្វា, តណ្ហំ [តណ្ហា (សី. ក.)] ទុក្ខស្ស សម្ភវំ;

វីតតណ្ហោ អនាទានោ, សតោ ភិក្ខុ បរិព្ពជេ’’តិ.

អយម្បិ អត្ថោ វុត្តោ ភគវតា, ឥតិ មេ សុតន្តិ. បញ្ចមំ.