៩. អម្ពបិណ្ឌិយត្ថេរអបទានំ

៤០. ‘‘រោមសោ នាម នាមេន, ទានវោ ឥតិ វិស្សុតោ;

អម្ពបិណ្ឌី មយា ទិន្នា [អម្ពបិណ្ឌោ មយា ទិន្នោ (ស្យា.)], វិបស្សិស្ស មហេសិនោ.

៤១. ‘‘ឯកនវុតិតោ កប្បេ, យមម្ពមទទិំ តទា;

ទុគ្គតិំ នាភិជានាមិ, អម្ពទានស្សិទំ ផលំ.

៤២. ‘‘បដិសម្ភិទា ចតស្សោ…បេ… កតំ ពុទ្ធស្ស សាសនំ’’.

ឥត្ថំ សុទំ អាយស្មា អម្ពបិណ្ឌិយោ ថេរោ ឥមា គាថាយោ អភាសិត្ថាតិ.

អម្ពបិណ្ឌិយត្ថេរស្សាបទានំ នវមំ.