(២៤-២៥) ឯកេកលោមតាឧណ្ណាលក្ខណានិ

២៣២. ‘‘យម្បិ, ភិក្ខវេ, តថាគតោ បុរិមំ ជាតិំ បុរិមំ ភវំ បុរិមំ និកេតំ បុព្ពេ មនុស្សភូតោ សមានោ មុសាវាទំ បហាយ មុសាវាទា បដិវិរតោ អហោសិ, សច្ចវាទី សច្ចសន្ធោ ថេតោ បច្ចយិកោ អវិសំវាទកោ លោកស្ស. សោ តស្ស កម្មស្ស កដត្តា ឧបចិតត្តា…បេ… សោ តតោ ចុតោ ឥត្ថត្តំ អាគតោ សមានោ ឥមានិ ទ្វេ មហាបុរិសលក្ខណានិ បដិលភតិ. ឯកេកលោមោ ច ហោតិ, ឧណ្ណា ច ភមុកន្តរេ ជាតា ហោតិ ឱទាតា មុទុតូលសន្និភា.

‘‘សោ តេហិ លក្ខណេហិ សមន្នាគតោ, សចេ អគារំ អជ្ឈាវសតិ, រាជា ហោតិ ចក្កវត្តី…បេ… រាជា សមានោ កិំ លភតិ? មហាស្ស ជនោ ឧបវត្តតិ, ព្រាហ្មណគហបតិកា នេគមជានបទា គណកមហាមត្តា អនីកដ្ឋា ទោវារិកា អមច្ចា បារិសជ្ជា រាជានោ ភោគិយា កុមារា. រាជា សមានោ ឥទំ លភតិ… ពុទ្ធោ សមានោ កិំ លភតិ? មហាស្ស ជនោ ឧបវត្តតិ, ភិក្ខូ ភិក្ខុនិយោ ឧបាសកា ឧបាសិកាយោ ទេវា មនុស្សា អសុរា នាគា គន្ធព្ពា. ពុទ្ធោ សមានោ ឥទំ លភតិ’’. ឯតមត្ថំ ភគវា អវោច.

២៣៣. តត្ថេតំ វុច្ចតិ –

‘‘សច្ចប្បដិញ្ញោ បុរិមាសុ ជាតិសុ,

អទ្វេជ្ឈវាចោ អលិកំ វិវជ្ជយិ;

ន សោ វិសំវាទយិតាបិ កស្សចិ,

ភូតេន តច្ឆេន តថេន ភាសយិ [តោសយិ (សី. បី.)].

‘‘សេតា សុសុក្កា មុទុតូលសន្និភា,

ឧណ្ណា សុជាតា [ឧណ្ណាស្ស ជាតា (ក. សី.)] ភមុកន្តរេ អហុ;

ន លោមកូបេសុ ទុវេ អជាយិសុំ,

ឯកេកលោមូបចិតង្គវា អហុ.

‘‘តំ លក្ខណញ្ញូ ពហវោ សមាគតា,

ព្យាកំសុ ឧប្បាទនិមិត្តកោវិទា;

ឧណ្ណា ច លោមា ច យថា សុសណ្ឋិតា,

ឧបវត្តតី ឦទិសកំ ពហុជ្ជនោ.

‘‘គិហិម្បិ សន្តំ ឧបវត្តតី ជនោ,

ពហុ បុរត្ថាបកតេន កម្មុនា;

អកិញ្ចនំ បព្ពជិតំ អនុត្តរំ,

ពុទ្ធម្បិ សន្តំ ឧបវត្តតិ ជនោ’’តិ.