៧. អានាបានវគ្គោ

១. អដ្ឋិកមហប្ផលសុត្តាទិវណ្ណនា

២៣៨. សត្តមាទីសុ អដ្ឋិកសញ្ញាតិ អដ្ឋិកំ អដ្ឋិកន្តិ ភាវេន្តស្ស ឧប្បន្នសញ្ញា. តំ បនេតំ ភាវយតោ យាវ និមិត្តំ ន ឧប្បជ្ជតិ, តាវ ឆវិបិ ចម្មម្បិ ឧបដ្ឋាតិ. និមិត្តេ បន ឧប្បន្នេ ឆវិចម្មានិ នេវ ឧបដ្ឋហន្តិ, សង្ខវណ្ណោ សុទ្ធអដ្ឋិកសង្ឃាដោវ ឧបដ្ឋាតិ ហត្ថិក្ខន្ធគតំ ធម្មិកតិស្សរាជានំ ឱលោកេន្តស្ស សាមណេរស្ស វិយ, បដិមគ្គេ ហសមានំ ឥត្ថិំ ឱលោកេន្តស្ស ចេតិយបព្ពតវាសិនោ តិស្សត្ថេរស្ស វិយ ចាតិ. វត្ថូនិ វិសុទ្ធិមគ្គេ (វិសុទ្ធិ. ១.១៥) វិត្ថារិតានិ. សតិ វា ឧបាទិសេសេតិ គហណសេសេ ឧបាទានសេសេ វិជ្ជមានម្ហិ.

២-១០. បុឡវកសុត្តាទិវណ្ណនា

២៣៩-២៤៧. បុឡវកសញ្ញាតិ បុឡវំ បុឡវន្តិ ភាវេន្តស្ស ឧប្បន្នសញ្ញា. វិនីលកសញ្ញាទីសុបិ ឯសេវ នយោ. វិនិច្ឆយកថា បនេត្ថ សទ្ធិំ ភាវនានយេន វិសុទ្ធិមគ្គេ (វិសុទ្ធិ. ១.១០២) វុត្តា. មេត្តាទយោ តិកចតុក្កជ្ឈានវសេន វេទិតព្ពា, ឧបេក្ខា ចតុត្ថជ្ឈានវសេនេវ.