៨. និរោធវគ្គោ

១-១០. អសុភសុត្តាទិវណ្ណនា

២៤៨-២៥៧. អសុភសញ្ញាតិ អសុភេ បឋមជ្ឈានសញ្ញា. មរណសញ្ញាតិ ‘‘អវស្សំ មរិតព្ពំ, មរណបដិពទ្ធំ មេ ជីវិត’’ន្តិ អភិណ្ហំ បច្ចវេក្ខន្តស្ស ឧប្បន្នសញ្ញា. អាហារេ បដិកូលសញ្ញាតិ ឱទនកុម្មាសាទិម្ហិ អជ្ឈោហរណីយេ បដិកូលសញ្ញា. សព្ពលោកេ អនភិរតិសញ្ញាតិ សកលលោកស្មិំ អនភិរតិំ ឧប្បាទេន្តស្ស ឧប្បន្នសញ្ញា. បហានសញ្ញាវិរាគសញ្ញាតិ ទ្វេ បុព្ពភាគា. និរោធសញ្ញា មិស្សកា. ឯវមេតានិ អដ្ឋិកសញ្ញាទីនិ វីសតិ កម្មដ្ឋានានិ និទ្ទិដ្ឋានិ. តេសំ នវសុ អប្បនា ហោន្តិ, ឯកាទស ឧបចារជ្ឈានិកា. សេសា បនេត្ថ វិនិច្ឆយកថា វិសុទ្ធិមគ្គេ (វិសុទ្ធិ. ១.២៩៤) អាគតាវ. គង្គាបេយ្យាលាទយោ មគ្គសំយុត្តេ វុត្តនយេនេវ វេទិតព្ពា.

ពោជ្ឈង្គសំយុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.