៣. គោធសក្កសុត្តវណ្ណនា

១០១៩. តតិយេ ភគវាវ ឯតំ ជានេយ្យ ឯតេហិ ធម្មេហិ សមន្នាគតំ វា អសមន្នាគតំ វាតិ ឥទំ សោ សក្កោ តីហិ ធម្មេហិ សមន្នាគតស្ស បុគ្គលស្ស សោតាបន្នភាវំ, ចតូហិ វា ធម្មេហិ សមន្នាគតស្ស សោតាបន្នភាវំ ភគវាវ ជានាតីតិ អធិប្បាយេន អាហ.

កោចិទេវ ធម្មសមុប្បាទោ ឧប្បជ្ជេយ្យាតិ កិញ្ចិទេវ ការណំ ឧប្បជ្ជេយ្យ. ឯកតោ អស្ស ភគវា, ឯកតោ ភិក្ខុសង្ឃោតិ យស្មិំ ការណេ ឧប្បន្នេ ភគវា ភិក្ខុសង្ឃេន នានាលទ្ធិកោ ហុត្វា ឯកំ វាទំ វទន្តោ ឯកតោ អស្ស, ភិក្ខុសង្ឃោបិ ឯកំ វទន្តោ ឯកតោតិ អត្ថោ. តេនេវាហន្តិ យំ វាទំ តុម្ហេ វទេថ, តមេវាហំ គណ្ហេយ្យន្តិ. ននុ ច អរិយសាវកស្ស រតនត្តយេ បសាទនានត្តំ នត្ថិ, អថ កស្មា ឯស ឯវមាហាតិ? ភគវតោ សព្ពញ្ញុតាយ. ឯវញ្ហិស្ស ហោតិ ‘‘ភិក្ខុសង្ឃោ អត្តនោ អសព្ពញ្ញុតាយ អជានិត្វាបិ កថេយ្យ, សត្ថុ បន អញ្ញាណំ នាម នត្ថី’’តិ. តស្មា ឯវមាហ. អញ្ញត្រ កល្យាណា អញ្ញត្រ កុសលាតិ កល្យាណមេវ កុសលមេវ វទាមិ, ន កល្យាណកុសលវិមុត្តន្តិ. អបិចស្ស អនវជ្ជនទោសោ ឯសោតិ.