២. ទុតិយគមនាទិវគ្គវណ្ណនា

២២៤-៣០១. ទុតិយំ គមនំ ទុក្ខវសេន វុត្តំ. តត្រាបិ អដ្ឋារសេវ វេយ្យាករណានិ, តតោ បរានិ ‘‘រូបី អត្តា ហោតី’’តិអាទីនិ អដ្ឋ វេយ្យាករណានិ, តេហិ សទ្ធិំ តំ ទុតិយបេយ្យាលោតិ វុត្តោ.

តត្ថ រូបីតិ អារម្មណមេវ ‘‘អត្តា’’តិ គហិតទិដ្ឋិ. អរូបីតិ ឈានំ ‘‘អត្តា’’តិ គហិតទិដ្ឋិ. រូបី ច អរូបី ចាតិ អារម្មណញ្ច ឈានញ្ច ‘‘អត្តា’’តិ គហិតទិដ្ឋិ. នេវ រូបី នារូបីតិ តក្កមត្តេន គហិតទិដ្ឋិ. ឯកន្តសុខីតិ លាភីតក្កីជាតិស្សរានំ ឧប្បន្នទិដ្ឋិ. ឈានលាភិនោបិ ហិ អតីតេ ឯកន្តសុខំ អត្តភាវំ មនសិករោតោ ឯវំ ទិដ្ឋិ ឧប្បជ្ជតិ. តក្កិនោបិ ‘‘យថា ឯតរហិ អហំ ឯកន្តសុខី, ឯវំ សម្បរាយេបិ ភវិស្សាមី’’តិ ឧប្បជ្ជតិ. ជាតិស្សរស្សបិ សត្តដ្ឋភវេ សុខិតភាវំ បស្សន្តស្ស ឯវំ ឧប្បជ្ជតិ, ឯកន្តទុក្ខីតិអាទីសុបិ ឯសេវ នយោ.

តតិយបេយ្យាលោ អនិច្ចទុក្ខវសេន តេហិយេវ ឆព្ពីសតិយា សុត្តេហិ វុត្តោ, ចតុត្ថបេយ្យាលោ តិបរិវដ្ដវសេនាតិ.

ទិដ្ឋិសំយុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.