៨. តតិយឱវាទសុត្តវណ្ណនា

១៥១. អដ្ឋមេ តថា ហិ បនាតិ បុព្ពេ សោវចស្សតាយ, ឯតរហិ ច ទោវចស្សតាយ ការណបដ្ឋបនេ និបាតោ. តត្រាតិ តេសុ ថេរេសុ. កោ នាមាយំ ភិក្ខូតិ កោ នាមោ អយំ ភិក្ខុ? កិំ តិស្សត្ថេរោ កិំ នាគត្ថេរោតិ? តត្រាតិ តស្មិំ ឯវំ សក្ការេ កយិរមានេ. តថត្តាយាតិ តថាភាវាយ, អារញ្ញិកាទិភាវាយាតិ អត្ថោ. សព្រហ្មចារិកាមោតិ ‘‘ឥមេ មំ បរិវារេត្វា ចរន្តូ’’តិ ឯវំ កាមេតិ ឥច្ឆតិ បត្ថេតីតិ សព្រហ្មចារិកាមោ. តថត្តាយាតិ លាភសក្ការនិព្ពត្តនត្ថាយ. ព្រហ្មចារុបទ្ទវេនាតិ យោ សព្រហ្មចារីនំ ចតូសុ បច្ចយេសុ អធិមត្តច្ឆន្ទរាគោ ឧបទ្ទវោតិ វុច្ចតិ, តេន ឧបទ្ទុតា. អភិបត្ថនាតិ អធិមត្តបត្ថនា. ព្រហ្មចារិអភិបត្ថនេនាតិ ព្រហ្មចារីនំ អធិមត្តបត្ថនាសង្ខាតេន ចតុបច្ចយភាវេន. អដ្ឋមំ.