១. តិណកដ្ឋសុត្តវណ្ណនា

១២៤. អនមតគ្គសំយុត្តស្ស បឋមេ អនមតគ្គោតិ អនុ អមតគ្គោ, វស្សសតំ វស្សសហស្សំ ញាណេន អនុគន្ត្វាបិ អមតគ្គោ អវិទិតគ្គោ, នាស្ស សក្កា ឥតោ វា ឯត្តោ វា អគ្គំ ជានិតុំ, អបរិច្ឆិន្នបុព្ពាបរកោដិកោតិ អត្ថោ. សំសារោតិ ខន្ធាទីនំ អវិច្ឆិន្នប្បវត្តា បដិបាដិ. បុព្ពា កោដិ ន បញ្ញាយតីតិ បុរិមមរិយាទា ន ទិស្សតិ. យទគ្គេន ចស្ស បុរិមា កោដិ ន បញ្ញាយតិ, បច្ឆិមាបិ តទគ្គេនេវ ន បញ្ញាយតិ, វេមជ្ឈេយេវ បន សត្តា សំសរន្តិ. បរិយាទានំ គច្ឆេយ្យាតិ ឥទំ ឧបមាយ ខុទ្ទកត្តា វុត្តំ. ពាហិរសមយស្មិញ្ហិ អត្ថោ បរិត្តោ ហោតិ, ឧបមា មហតី. ‘‘ហត្ថី វិយ អយំ គោណោ, គោណោ វិយ សូករោ, សមុទ្ទោ វិយ តឡាក’’ន្តិ ហិ វុត្តេ ន តេសំ តាទិសំ បមាណំ ហោតិ. ពុទ្ធសមយេ បន ឧបមា បរិត្តា, អត្ថោ មហា. បាឡិយញ្ហិ ឯកោ ជម្ពុទីបោ គហិតោ, ឯវរូបានំ បន ជម្ពុទីបានំ សតេបិ សហស្សេបិ សតសហស្សេបិ តិណាទីនិ តេន ឧបក្កមេន បរិយាទានំ គច្ឆេយ្យុំ, ន ត្វេវ បុរិសស្ស មាតុ មាតរោតិ. ទុក្ខំ បច្ចនុភូតន្តិ តុម្ហេហិ ទុក្ខំ អនុភូតំ. តិព្ពន្តិ តស្សេវ វេវចនំ. ព្យសនន្តិ ញាតិព្យសនាទិអនេកវិធំ. កដសីតិ សុសានំ, បថវីយេវ វា. សា ហិ បុនប្បុនំ មរន្តេហិ សរីរនិក្ខេបេន វឌ្ឍិតា. អលមេវាតិ យុត្តមេវ. បឋមំ.