២. ឧបតិស្សសុត្តវណ្ណនា

២៣៦. ទុតិយេ អត្ថិ នុ ខោ តំ កិញ្ចិ លោកស្មិន្តិ ឥទំ អតិឧឡារម្បិ សត្តំ វា សង្ខារំ វា សន្ធាយ វុត្តំ. សត្ថុបិ ខោតិ ឥទំ យស្មា អានន្ទត្ថេរស្ស សត្ថរិ អធិមត្តោ ឆន្ទោ ច បេមញ្ច, តស្មា ‘‘កិំ នុ ខោ ឥមស្ស ថេរស្ស សត្ថុ វិបរិណាមេនបិ សោកាទយោ នុប្បជ្ជេយ្យុ’’ន្តិ ជាននត្ថំ បុច្ឆតិ? ទីឃរត្តន្តិ សូករខតលេណទ្វារេ ទីឃនខបរិព្ពាជកស្ស វេទនាបរិគ្គហសុត្តន្តំ ទេសិតទិវសតោ បដ្ឋាយ អតិក្កន្តកាលំ សន្ធាយាហ. តស្មិញ្ហិ ទិវសេ ថេរស្ស ឥមេ វដ្ដានុគតកិលេសា សមូហតាតិ. ទុតិយំ.