៨. កុលឃរណីសុត្តវណ្ណនា

២២៨. អដ្ឋមេ អជ្ឈោគាឡ្ហប្បត្តោតិ ឱគាហប្បត្តោ. សោ កិរ សត្ថុ សន្តិកេ កម្មដ្ឋានំ គហេត្វា តំ វនសណ្ឌំ បវិសិត្វា ទុតិយទិវសេ គាមំ បិណ្ឌាយ បាវិសិ បាសាទិកេហិ អភិក្កន្តាទីហិ. អញ្ញតរំ កុលំ តស្ស ឥរិយាបថេ បសីទិត្វា បញ្ចបតិដ្ឋិតេន វន្ទិត្វា បិណ្ឌបាតំ អទាសិ. ភត្តានុមោទនំ បុន សុត្វា អតិរេកតរំ បសីទិត្វា, ‘‘ភន្តេ, និច្ចកាលំ ឥធេវ ភិក្ខំ គណ្ហថា’’តិ និមន្តេសិ. ថេរោ អធិវាសេត្វា តេសំ អាហារំ បរិភុញ្ជមានោ វីរិយំ បគ្គយ្ហ ឃដេន្តោ អរហត្តំ បត្វា ចិន្តេសិ – ‘‘ពហូបការំ មេ ឯតំ កុលំ, អញ្ញត្ថ គន្ត្វា កិំ ករិស្សាមី’’តិ? ផលសមាបត្តិសុខំ អនុភវន្តោ តត្ថេវ វសិ. អជ្ឈភាសីតិ សា កិរ ថេរស្ស ខីណាសវភាវំ អជានន្តី ចិន្តេសិ – ‘‘អយំ ថេរោ នេវ អញ្ញំ គាមំ គច្ឆតិ, ន អញ្ញំ ឃរំ, ន រុក្ខមូលអាសនសាលាទីសុ និសីទតិ, និច្ចកាលំ ឃរំ បវិសិត្វាវ និសីទតិ, ឧភោបេតេ ឱគាធប្បត្តា បដិគាធប្បត្តា, កទាចិ ឯស ឥមំ កុលំ ទូសេយ្យ, ចោទេស្សាមិ ន’’ន្តិ. តស្មា អភាសិ.

សណ្ឋានេតិ នគរទ្វារស្ស អាសន្នេ មនុស្សានំ ភណ្ឌកំ ឱតារេត្វា វិស្សមនដ្ឋានេ. សង្គម្មាតិ សមាគន្ត្វា. មន្តេន្តីតិ កថេន្តិ. មញ្ច តញ្ចាតិ មញ្ច កថេន្តិ តញ្ច កថេន្តិ. កិមន្តរន្តិ កិំ ការណំ? ពហូ ហិ សទ្ទា បច្ចូហាតិ ពហុកា ឯតេ លោកស្មិំ បដិលោមសទ្ទា. ន តេនាតិ តេន ការណេន, តេន វា តបស្សិនា ន មង្កុ ហោតព្ពំ. ន ហិ តេនាតិ ន ហិ តេន បរេហិ វុត្តវចនេន សត្តោ កិលិស្សតិ, អត្តនា កតេន បន បាបកម្មេនេវ កិលិស្សតីតិ ទស្សេតិ. វាតមិគោ យថាតិ យថា វនេ វាតមិគោ វាតេរិតានំ បណ្ណាទីនំ សទ្ទេន បរិតស្សតិ, ឯវំ យោ សទ្ទបរិត្តាសី ហោតីតិ អត្ថោ. នាស្ស សម្បជ្ជតេ វតន្តិ តស្ស លហុចិត្តស្ស វតំ ន សម្បជ្ជតិ. ថេរោ បន ខីណាសវត្តា សម្បន្នវតោតិ វេទិតព្ពោ. អដ្ឋមំ.