៥. អានន្ទសុត្តវណ្ណនា

២២៥. បញ្ចមេ អានន្ទោតិ ធម្មភណ្ឌាគារិកត្ថេរោ. អតិវេលន្តិ អតិក្កន្តំ វេលំ. គិហិសញ្ញត្តិពហុលោតិ រត្តិញ្ច ទិវា ច ពហុកាលំ គិហី សញ្ញាបយន្តោ. ភគវតិ បរិនិព្ពុតេ មហាកស្សបត្ថេរោ ថេរំ អាហ – ‘‘អាវុសោ, មយំ រាជគហេ វស្សំ ឧបគន្ត្វា ធម្មំ សង្គាយិស្សាម, គច្ឆ ត្វំ អរញ្ញំ បវិសិត្វា ឧបរិមគ្គត្តយត្ថាយ វាយាមំ ករោហី’’តិ. សោ ភគវតោ បត្តចីវរមាទាយ កោសលរដ្ឋំ គន្ត្វា ឯកស្មិំ អរញ្ញាវាសេ វសិត្វា បុនទិវសេ ឯកំ គាមំ បាវិសិ. មនុស្សា ថេរំ ទិស្វា – ‘‘ភន្តេ អានន្ទ, តុម្ហេ បុព្ពេ សត្ថារា សទ្ធិំ អាគច្ឆថ. អជ្ជ ឯកកាវ អាគតា. កហំ សត្ថារំ ឋបេត្វា អាគតត្ថ? ឥទានិ កស្ស បត្តចីវរំ គហេត្វា វិចរថ? កស្ស មុខោទកំ ទន្តកដ្ឋំ ទេថ, បរិវេណំ សម្មជ្ជថ, វត្តបដិវត្តំ ករោថា’’តិ ពហុំ វត្វា បរិទេវិំសុ. ថេរោ – ‘‘មា, អាវុសោ, សោចិត្ថ, មា បរិទេវិត្ថ, អនិច្ចា សង្ខារា’’តិអាទីនិ វត្វា តេ សញ្ញាបេត្វា ភត្តកិច្ចាវសានេ វសនដ្ឋានមេវ គច្ឆតិ. មនុស្សា សាយម្បិ តត្ថ គន្ត្វា តថេវ បរិទេវន្តិ. ថេរោបិ តថេវ ឱវទតិ. តំ សន្ធាយេតំ វុត្តំ. អជ្ឈភាសីតិ ‘‘អយំ ថេរោ ភិក្ខុសង្ឃស្ស កថំ សុត្វា ‘សមណធម្មំ ករិស្សាមី’តិ អរញ្ញំ បវិសិត្វា ឥទានិ គិហី សញ្ញាបេន្តោ វិហរតិ, សត្ថុ សាសនំ អសង្គហិតបុប្ផរាសិ វិយ ឋិតំ, ធម្មសង្គហំ ន ករោតិ, ចោទេស្សាមិ ន’’ន្តិ ចិន្តេត្វា អភាសិ.

បសក្កិយាតិ បវិសិត្វា. ហទយស្មិំ ឱបិយាតិ កិច្ចតោ ច អារម្មណតោ ច ហទយម្ហិ បក្ខិបិត្វា. ‘‘និព្ពានំ បាបុណិស្សាមី’’តិ វីរិយំ ករោន្តោ និព្ពានំ កិច្ចតោ ហទយម្ហិ ឱបេតិ នាម, និព្ពានារម្មណំ បន សមាបត្តិំ អប្បេត្វា និសីទន្តោ អារម្មណតោ. តទុភយម្បិ សន្ធាយេសា ភាសតិ. ឈាយាតិ ទ្វីហិ ឈានេហិ ឈាយិកោ ភវ. ពិឡិពិឡិកាតិ អយំ គិហីហិ សទ្ធិំ ពិឡិពិឡិកថា. បញ្ចមំ.