១០. សជ្ឈាយសុត្តវណ្ណនា

២៣០. ទសមេ យំ សុទន្តិ និបាតមត្តំ. សជ្ឈាយពហុលោតិ និស្សរណបរិយត្តិវសេន សជ្ឈាយនតោ ពហុតរំ កាលំ សជ្ឈាយន្តោ. សោ កិរ អាចរិយស្ស ទិវាដ្ឋានំ សម្មជ្ជិត្វា អាចរិយំ ឧទិក្ខន្តោ តិដ្ឋតិ. អថ នំ អាគច្ឆន្តំ ទិស្វាវ បច្ចុគ្គន្ត្វា បត្តចីវរំ បដិគ្គហេត្វា បញ្ញត្តាសនេ និសិន្នស្ស តាលវណ្ដវាតំ ទត្វា បានីយំ អាបុច្ឆិត្វា បាទេ ធោវិត្វា តេលំ មក្ខេត្វា វន្ទិត្វា ឋិតោ ឧទ្ទេសំ គហេត្វា យាវ សូរិយត្ថង្គមា សជ្ឈាយំ ករោតិ. សោ ន្ហានកោដ្ឋកេ ឧទកំ ឧបដ្ឋបេត្វា អង្គារកបល្លេ អគ្គិំ ករោតិ. អាចរិយស្ស ន្ហត្វា អាគតស្ស បាទេសុ ឧទកំ បុញ្ឆិត្វា បិដ្ឋិបរិកម្មំ កត្វា វន្ទិត្វា ឧទ្ទេសំ គហេត្វា បឋមយាមេ សជ្ឈាយំ កត្វា មជ្ឈិមយាមេ សរីរំ សមស្សាសេត្វា បច្ឆិមយាមេ ឧទ្ទេសំ គហេត្វា យាវ អរុណុគ្គមនា សជ្ឈាយំ កត្វា និរុទ្ធសទ្ទំ ខយតោ សម្មសតិ. តតោ សេសំ ឧបាទាយរូបំ ភូតរូបំ នាមរូបន្តិ បញ្ចសុ ខន្ធេសុ វិបស្សនំ វឌ្ឍេត្វា អរហត្តំ បាបុណិ. អប្បោស្សុក្កោតិ ឧទ្ទេសគ្គហណេ ច សជ្ឈាយករណីយេ ច និរុស្សុក្កោ. សង្កសាយតីតិ យស្ស ទានិ អត្ថាយ អហំ សជ្ឈាយំ ករេយ្យំ, សោ មេ អត្ថោ មត្ថកំ បត្តោ. កិំ មេ ឥទានិ សជ្ឈាយេនាតិ ផលសមាបត្តិសុខេន កាលំ អតិវត្តេតិ. អជ្ឈភាសីតិ, ‘‘កិំ នុ ខោ អស្ស ថេរស្ស អផាសុកំ ជាតំ, ឧទាហុស្ស អាចរិយស្ស? កេន នុ ខោ ការណេន បុព្ពេ វិយ មធុរស្សរេន ន សជ្ឈាយតី’’តិ? អាគន្ត្វា សន្តិកេ ឋិតា អភាសិ.

ធម្មបទានីតិ ឥធ សព្ពម្បិ ពុទ្ធវចនំ អធិប្បេតំ. នាធីយសីតិ ន សជ្ឈាយសិ. នាទិយសីតិ វា បាឋោ, ន គណ្ហាសីតិ អត្ថោ. បសំសន្តិ ធម្មភាណកោ បសំសំ លភតិ, អាភិធម្មិកោ សុត្តន្តិកោ វិនយធរោតិស្ស បសំសិតា ភវន្តិ. វិរាគេនាតិ អរិយមគ្គេន. អញ្ញាយាតិ ជានិត្វា. និក្ខេបនន្តិ តស្ស ទិដ្ឋសុតាទិនោ វិស្សជ្ជនំ សន្តោ វទន្តីតិ ទីបេតិ, ន ពុទ្ធវចនស្ស. ឯត្តាវតា ‘‘ថេរោ ពុទ្ធវចនំ ន វិស្សជ្ជាបេតី’’តិ ន និច្ចកាលំ សជ្ឈាយន្តេនេវ ភវិតព្ពំ, សជ្ឈាយិត្វា បន – ‘‘ឯត្តកស្សាហំ អត្ថស្ស វា ធម្មស្ស វា អាធារោ ភវិតុំ សមត្ថោ’’តិ ញត្វា វដ្ដទុក្ខស្ស អន្តកិរិយាយ បដិបជ្ជិតព្ពំ. ទសមំ.