៨. បរោសហស្សសុត្តវណ្ណនា

២១៦. អដ្ឋមេ បរោសហស្សន្តិ អតិរេកសហស្សំ. អកុតោភយន្តិ និព្ពានេ កុតោចិ ភយំ នត្ថិ, និព្ពានប្បត្តស្ស វា កុតោចិ ភយំ នត្ថីតិ និព្ពានំ អកុតោភយំ នាម. ឥសីនំ ឥសិសត្តមោតិ វិបស្សិតោ បដ្ឋាយ ឥសីនំ សត្តមកោ ឥសិ.

កិំ នុ តេ វង្គីសាតិ ឥទំ ភគវា អត្ថុប្បត្តិវសេន អាហ. សង្ឃមជ្ឈេ កិរ កថា ឧទបាទិ ‘‘វង្គីសត្ថេរោ វិស្សដ្ឋវត្តោ, នេវ ឧទ្ទេសេ, ន បរិបុច្ឆាយ, ន យោនិសោមនសិការេ កម្មំ ករោតិ, គាថា ពន្ធន្តោ ចុណ្ណិយបទានិ ករោន្តោ វិចរតី’’តិ. អថ ភគវា ចិន្តេសិ – ‘‘ឥមេ ភិក្ខូ វង្គីសស្ស បដិភានសម្បត្តិំ ន ជានន្តិ, ចិន្តេត្វា ចិន្តេត្វា វទតីតិ មញ្ញន្តិ, បដិភានសម្បត្តិមស្ស ជានាបេស្សាមី’’តិ ចិន្តេត្វា, ‘‘កិំ នុ តេ វង្គីសា’’តិអាទិមាហ.

ឧម្មគ្គបថន្តិ អនេកានិ កិលេសុម្មុជ្ជនសតានិ, វដ្ដបថត្តា បន បថន្តិ វុត្តំ. បភិជ្ជ ខិលានីតិ រាគខិលាទីនិ បញ្ច ភិន្ទិត្វា ចរសិ. តំ បស្សថាតិ តំ ឯវំ អភិភុយ្យ ភិន្ទិត្វា ចរន្តំ ពុទ្ធំ បស្សថ. ពន្ធបមុញ្ចករន្តិ ពន្ធនមោចនករំ. អសិតន្តិ អនិស្សិតំ. ភាគសោ បវិភជន្តិ សតិបដ្ឋានាទិកោដ្ឋាសវសេន ធម្មំ វិភជន្តំ. បវិភជ្ជាតិ វា បាឋោ, អង្គបច្ចង្គកោដ្ឋាសវសេន វិភជិត្វា វិភជិត្វា បស្សថាតិ អត្ថោ.

ឱឃស្សាតិ ចតុរោឃស្ស. អនេកវិហិតន្តិ សតិបដ្ឋានាទិវសេន អនេកវិធំ. តស្មិំ ច អមតេ អក្ខាតេតិ តស្មិំ តេន អក្ខាតេ អមតេ. ធម្មទ្ទសាតិ ធម្មស្ស បស្សិតារោ. ឋិតា អសំហីរាតិ អសំហារិយា ហុត្វា បតិដ្ឋិតា.

អតិវិជ្ឈាតិ អតិវិជ្ឈិត្វា. សព្ពដ្ឋិតីនន្តិ សព្ពេសំ ទិដ្ឋិដ្ឋានានំ វិញ្ញាណដ្ឋិតីនំ វា. អតិក្កមមទ្ទសាតិ អតិក្កមភូតំ និព្ពានមទ្ទស. អគ្គន្តិ ឧត្តមធម្មំ. អគ្គេតិ វា បាឋោ, បឋមតរន្តិ អត្ថោ. ទសទ្ធានន្តិ បញ្ចន្នំ, អគ្គធម្មំ បញ្ចវគ្គិយានំ, អគ្គេ វា បញ្ចវគ្គិយានំ ធម្មំ ទេសេសីតិ អត្ថោ. តស្មាតិ យស្មា ឯស ធម្មោ សុទេសិតោតិ ជានន្តេន ច បមាទោ ន កាតព្ពោ, តស្មា. អនុសិក្ខេតិ តិស្សោ សិក្ខា សិក្ខេយ្យ. អដ្ឋមំ.