៦. សារិបុត្តសុត្តវណ្ណនា

២១៤. ឆដ្ឋេ បោរិយាតិ អក្ខរាទិបរិបុណ្ណាយ. វិស្សដ្ឋាយាតិ អវិពទ្ធាយ អបលិពុទ្ធាយ. ធម្មសេនាបតិស្ស ហិ កថេន្តស្ស បិត្តាទីនំ វសេន អបលិពុទ្ធវចនំ ហោតិ, អយទណ្ឌេន បហតកំសតាលតោ សទ្ទោ វិយ និច្ឆរតិ. អនេលគលាយាតិ អនេលាយ អគលាយ និទ្ទោសាយ ចេវ អក្ខលិតបទព្យញ្ជនាយ ច. ថេរស្ស ហិ កថយតោ បទំ វា ព្យញ្ជនំ វា ន បរិហាយតិ. អត្ថស្ស វិញ្ញាបនិយាតិ អត្ថស្ស វិញ្ញាបនសមត្ថាយ. ភិក្ខុនន្តិ ភិក្ខូនំ.

សំខិត្តេនបីតិ ‘‘ចត្តារិមានិ, អាវុសោ, អរិយសច្ចានិ. កតមានិ ចត្តារិ? ទុក្ខំ អរិយសច្ចំ…បេ… ឥមានិ ខោ, អាវុសោ, ចត្តារិ អរិយសច្ចានិ, តស្មាតិហ, អាវុសោ, ឥទំ ទុក្ខំ អរិយសច្ចន្តិ យោគោ ករណីយោ’’តិ (សំ. និ. ៥.១០៩៦-១០៩៨) ឯវំ សំខិត្តេនបិ ទេសេតិ. វិត្ថារេនបីតិ ‘‘កតមំ, អាវុសោ, ទុក្ខំ អរិយសច្ច’’ន្តិអាទិនា (ម. និ. ៣.៣៧៣) នយេន តានេវ វិភជន្តោ វិត្ថារេនបិ ភាសតិ. ខន្ធាទិទេសនាសុបិ ឯសេវ នយោ. សាឡិកាយិវ និគ្ឃោសោតិ យថា មធុរំ អម្ពបក្កំ សាយិត្វា បក្ខេហិ វាតំ ទត្វា មធុរស្សរំ និច្ឆារេន្តិយា សាឡិកសកុណិយា និគ្ឃោសោ, ឯវំ ថេរស្ស ធម្មំ កថេន្តស្ស មធុរោ និគ្ឃោសោ ហោតិ. បដិភានំ ឧទីរយីតិ សមុទ្ទតោ ឩមិយោ វិយ អនន្តំ បដិភានំ ឧដ្ឋហតិ. ឱធេន្តីតិ ឱទហន្តិ. ឆដ្ឋំ.