៦. ព្រហ្មលោកសុត្តវណ្ណនា

១៧៧. ឆដ្ឋេ បច្ចេកំ ទ្វារពាហន្តិ ឯកេកោ ឯកេកំ ទ្វារពាហំ និស្សាយ ទ្វារបាលា វិយ អដ្ឋំសុ. ឥទ្ធោតិ ឈានសុខេន សមិទ្ធោ. ផីតោតិ អភិញ្ញាបុប្ផេហិ សុបុប្ផិតោ. អនធិវាសេន្តោតិ អសហន្តោ. ឯតទវោចាតិ ឯតេសំ និម្មិតព្រហ្មានំ មជ្ឈេ និសិន្នោ ឯតំ ‘‘បស្សសិ មេ’’តិអាទិវចនំ អវោច.

តយោ សុបណ្ណាតិ គាថាយ បញ្ចសតាតិ សតបទំ រូបវសេន វា បន្តិវសេន វា យោជេតព្ពំ. រូបវសេន តាវ តយោ សុបណ្ណាតិ តីណិ សុបណ្ណរូបសតានិ. ចតុរោ ច ហំសាតិ ចត្តារិហំសរូបសតានិ. ពុគ្ឃីនិសា បញ្ចសតាតិ ព្យគ្ឃសទិសា ឯកច្ចេ មិគា ព្យគ្ឃីនិសា នាម, តេសំ ព្យគ្ឃីនិសារូបកានំ បញ្ចសតានិ, បន្តិវសេន តយោ សុបណ្ណាតិ តីណិ សុបណ្ណបន្តិសតានិ, ចតុរោ ហំសាតិ ចត្តារិ ហំសបន្តិសតានិ. ព្យគ្ឃីនិសា បញ្ចសតាតិ បញ្ច ព្យគ្ឃីនិសា បន្តិសតានិ. ឈាយិនោតិ ឈាយិស្ស មយ្ហំ វិមានេ អយំ វិភូតីតិ ទស្សេតិ. ឱភាសយន្តិ ឱភាសយមានំ. ឧត្តរស្សំ ទិសាយន្តិ តំ កិរ កនកវិមានំ តេសំ មហាព្រហ្មានំ ឋិតដ្ឋានតោ ឧត្តរទិសាយំ ហោតិ. តស្មា ឯវមាហ. អយំ បនស្ស អធិប្បាយោ – ឯវរូបេ កនកវិមានេ វសន្តោ អហំ កស្ស អញ្ញស្ស ឧបដ្ឋានំ គមិស្សាមីតិ. រូបេ រណំ ទិស្វាតិ រូបម្ហិ ជាតិជរាភង្គសង្ខាតំ ទោសំ ទិស្វា. សទា បវេធិតន្តិ សីតាទីហិ ច និច្ចំ បវេធិតំ ចលិតំ ឃដ្ដិតំ រូបំ ទិស្វា. តស្មា ន រូបេ រមតិ សុមេធោតិ យស្មា រូបេ រណំ បស្សតិ, សទា បវេធិតញ្ច រូបំ បស្សតិ, តស្មា សុមេធោ សុន្ទរបញ្ញោ សោ សត្ថា រូបេ ន រមតីតិ. ឆដ្ឋំ.