១. អាឡវិកាសុត្តវណ្ណនា

១៦២. ភិក្ខុនីសំយុត្តស្ស បឋមេ អាឡវិកាតិ អាឡវិយំ ជាតា អាឡវិនគរតោយេវ ច និក្ខម្ម បព្ពជិតា. អន្ធវនន្តិ កស្សបសម្មាសម្ពុទ្ធស្ស ចេតិយេ នវកម្មត្ថាយ ធនំ សមាទបេត្វា អាគច្ឆន្តស្ស យសោធរស្ស នាម ធម្មភាណកស្ស អរិយបុគ្គលស្ស អក្ខីនិ ឧប្បាដេត្វា តត្ថេវ អក្ខិភេទប្បត្តេហិ បញ្ចហិ ចោរសតេហិ និវុត្ថត្តា តតោ បដ្ឋាយ ‘‘អន្ធវន’’ន្តិ សង្ខំ គតំ វនំ. តំ កិរ សាវត្ថិតោ ទក្ខិណបស្សេ គាវុតមត្តេ ហោតិ រាជារក្ខាយ គុត្តំ. តត្ថ បវិវេកកាមា ភិក្ខូ ច ភិក្ខុនិយោ ច គច្ឆន្តិ. តស្មា អយម្បិ កាយវិវេកត្ថិនី យេន តំ វនំ, តេនុបសង្កមិ. និស្សរណន្តិ និព្ពានំ. បញ្ញាយាតិ បច្ចវេក្ខណញាណេន. ន ត្វំ ជានាសិ តំ បទន្តិ ត្វំ ឯតំ និព្ពានបទំ វា និព្ពានគាមិមគ្គបទំ វា ន ជានាសិ. សត្តិសូលូបមាតិ វិនិវិជ្ឈនត្ថេន សត្តិសូលសទិសា. ខន្ធាសំ អធិកុដ្ដនាតិ ខន្ធា តេសំ អធិកុដ្ដនភណ្ឌិកា. បឋមំ.