៦. និទ្ទាតន្ទីសុត្តវណ្ណនា

១៦. ឆដ្ឋេ និទ្ទាតិ, ‘‘អភិជានាមហំ, អគ្គិវេស្សន, គិម្ហានំ បច្ឆិមេ មាសេ និទ្ទំ ឱក្កមិតា’’តិ (ម. និ. ១.៣៨៧) ឯវរូបាយ អព្យាកតនិទ្ទាយ បុព្ពភាគាបរភាគេសុ សេខបុថុជ្ជនានំ សសង្ខារិកអកុសលេ ចិត្តេ ឧប្បន្នំ ថិនមិទ្ធំ. តន្ទីតិ អតិច្ឆាតាតិសីតាទិកាលេសុ ឧប្បន្នំ អាគន្តុកំ អាលសិយំ. វុត្តម្បិ ចេតំ – ‘‘តត្ថ កតមា តន្ទី? យា តន្ទី តន្ទិយនា តន្ទិមនតា អាលស្យំ អាលស្យាយនា អាលស្យាយិតត្តំ, អយំ វុច្ចតិ តន្ទី’’តិ (វិភ. ៨៥៧). វិជម្ភិតាតិ កាយវិជម្ភនា. អរតីតិ អកុសលបក្ខា ឧក្កណ្ឋិតតា. ភត្តសម្មទោតិ ភត្តមុច្ឆា ភត្តកិលមថោ. វិត្ថារោ បន តេសំ – ‘‘តត្ថ កតមា វិជម្ភិតា? យា កាយស្ស ជម្ភនា វិជម្ភនា’’តិអាទិនា នយេន អភិធម្មេ អាគតោវ. ឯតេនាតិ ឯតេន និទ្ទាទិនា ឧបក្កិលេសេន ឧបក្កិលិដ្ឋោ និវារិតបាតុភាវោ. នប្បកាសតីតិ ន ជោតតិ, ន បាតុភវតីតិ អត្ថោ. អរិយមគ្គោតិ លោកុត្តរមគ្គោ. ឥធាតិ ឥមស្មិំ លោកេ. បាណិនន្តិ សត្តានំ. វីរិយេនាតិ មគ្គសហជាតវីរិយេន. នំ បណាមេត្វាតិ ឯតំ កិលេសជាតំ នីហរិត្វា. អរិយមគ្គោតិ លោកិយលោកុត្តរមគ្គោ. ឥតិ មគ្គេនេវ ឧបក្កិលេសេ នីហរិត្វា មគ្គស្ស វិសុទ្ធិ វុត្តាតិ.

និទ្ទាតន្ទីសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.