៣. មោហសុត្តវណ្ណនា

៣. តតិយេ មោហន្តិ អញ្ញាណំ. តញ្ហិ ទុក្ខេ អញ្ញាណំ, ទុក្ខសមុទយេ អញ្ញាណំ, ទុក្ខនិរោធេ អញ្ញាណំ, ទុក្ខនិរោធគាមិនិយា បដិបទាយ អញ្ញាណន្តិអាទិនា នយេន វិភាគេន អនេកប្បភេទម្បិ មុយ្ហន្តិ. តេន សយំ វា មុយ្ហតិ មុយ្ហនមត្តមេវ វា តន្តិ មោហោតិ វុច្ចតិ. សោ ចិត្តស្ស អន្ធភាវលក្ខណោ, អញ្ញាណលក្ខណោ វា, អសម្បដិវេធរសោ, អារម្មណសភាវច្ឆាទនរសោ វា, អសម្មាប្បដិបត្តិបច្ចុបដ្ឋានោ, អន្ធការបច្ចុបដ្ឋានោ វា, អយោនិសោមនសិការបទដ្ឋានោ, សព្ពាកុសលានំ មូលន្តិ ទដ្ឋព្ពោ. ឥធាបិ បជហថាតិ បទស្ស –

‘‘មូឡ្ហោ អត្ថំ ន ជានាតិ, មូឡ្ហោ ធម្មំ ន បស្សតិ;

អន្ធតមំ តទា ហោតិ, យំ មោហោ សហតេ នរំ’’. (ឥតិវុ. ៨៨);

‘‘អនត្ថជននោ មោហោ…បេ…. (ឥតិវុ. ៨៨);

‘‘អវិជ្ជា, ភិក្ខវេ, បុព្ពង្គមា អកុសលានំ ធម្មានំ សមាបត្តិយា’’ (ឥតិវុ. ៤០);

‘‘មោហសម្ពន្ធនោ លោកោ, ភព្ពរូបោវ ទិស្សតិ’’; (ឧទា. ៧០);

‘‘មោហោ និទានំ កម្មានំ សមុទយាយ’’ (អ. និ. ៣.៣៤);

‘‘មូឡ្ហោ ខោ, ព្រាហ្មណ, មោហេន អភិភូតោ បរិយាទិន្នចិត្តោ ទិដ្ឋធម្មិកម្បិ ភយំ វេរំ បសវតិ, សម្បរាយិកម្បិ ភយំ វេរំ បសវតី’’តិ ច –

អាទិនា នយេន ‘‘យោ កោចិ ធម្មោ កាមច្ឆន្ទាទិសំកិលេសធម្មេហិ និព្ពត្តេតព្ពោ, អត្ថតោ សព្ពោ សោ មោហហេតុកោ’’តិ ច មោហេ អាទីនវំ តប្បដិបក្ខតោ មោហប្បហានេ អានិសំសញ្ច បច្ចវេក្ខិត្វា កាមច្ឆន្ទាទិប្បហានក្កមេនេវ បុព្ពភាគេ តទង្គាទិវសេន មោហំ បជហន្តា តតិយមគ្គេន យថាវុត្តលោភទោសេកដ្ឋំ មោហំ សមុច្ឆេទវសេន បជហថាតិ អត្ថោ ទដ្ឋព្ពោ. អនាគាមិមគ្គវជ្ឈោ ឯវ ហិ មោហោ ឥធាធិប្បេតោតិ. មូឡ្ហាសេតិ កុសលាកុសលសាវជ្ជានវជ្ជាទិភេទេ អត្តនោ ហិតាហិតេ សម្មូឡ្ហា. សេសំ វុត្តនយមេវ.

តតិយសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.