៨. អម្ពទាយកត្ថេរអបទានវណ្ណនា

អនោមទស្សី ភគវាតិអាទិកំ អាយស្មតោ អម្ពទាយកត្ថេរស្ស អបទានំ. អយម្បិ បុរិមពុទ្ធេសុ កតាធិការោ តត្ថ តត្ថ ភវេ វិវដ្ដូបនិស្សយានិ បុញ្ញានិ ឧបចិនន្តោ អនោមទស្សិស្ស ភគវតោ កាលេ វានរយោនិយំ និព្ពត្តោ ហិមវន្តេ កបិរាជា ហុត្វា បដិវសតិ. តស្មិំ សមយេ អនោមទស្សី ភគវា តស្សានុកម្បាយ ហិមវន្តមគមាសិ. អថ សោ កបិរាជា ភគវន្តំ ទិស្វា បសន្នមានសោ សុមធុរំ អម្ពផលំ ខុទ្ទមធុនា អទាសិ. អថ ភគវា តស្ស បស្សន្តស្សេវ តំ សព្ពំ បរិភុញ្ជិត្វា អនុមោទនំ វត្វា បក្កាមិ. អថ សោ សោមនស្សសម្បន្នហទយោ តេនេវ បីតិសោមនស្សេន យាវតាយុកំ ឋត្វា តតោ ចុតោ ទេវលោកេ និព្ពត្តោ អបរាបរំ តត្ថ ទិព្ពសុខមនុភវិត្វា មនុស្សេសុ ច មនុស្សសម្បត្តិំ អនុភវិត្វា ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ វិភវសម្បន្នេ ឯកស្មិំ កុលគេហេ និព្ពត្តោ សត្ថរិ បសីទិត្វា បព្ពជិត្វា នចិរស្សេវ ឆឡភិញ្ញប្បត្តោ អហោសិ. បុព្ពបុញ្ញនាមេន អម្ពទាយកត្ថេរោតិ បាកដោ.

៥៣. សោ អបរភាគេ អត្តនា កតកុសលពីជំ ទិស្វា សោមនស្សជាតោ អត្តនោ បុព្ពចរិតាបទានំ បកាសេន្តោ អនោមទស្សី ភគវាតិអាទិមាហ. មេត្តាយ អផរិ លោកេ, អប្បមាណេ និរូបធីតិ សោ ភគវា សព្ពលោកេ អប្បមាណេ សត្តេ ‘‘សុខី ហោន្តូ’’តិអាទិនា និរុបធិ ឧបធិវិរហិតំ កត្វា មេត្តាយ មេត្តចិត្តេន អផរិ បត្ថរិ វឌ្ឍេសីតិ អត្ថោ.

៥៤. កបិ អហំ តទា អាសិន្តិ តទា តស្សាគមនកាលេ កបិរាជា អហោសិន្តិ អត្ថោ.

អម្ពទាយកត្ថេរអបទានវណ្ណនា សមត្តា.