២. និស្សេណិទាយកត្ថេរអបទានវណ្ណនា

កោណ្ឌញ្ញស្ស ភគវតោតិអាទិកំ អាយស្មតោ និស្សេណិទាយកត្ថេរស្ស អបទានំ. អយម្បិ បុរិមជិនវរេសុ កតាធិការោ អនេកាសុ ជាតីសុ វិវដ្ដូបនិស្សយានិ បុញ្ញានិ ឧបចិនន្តោ កោណ្ឌញ្ញស្ស ភគវតោ កាលេ វឌ្ឍកិកុលេ និព្ពត្តោ សទ្ធោ បសន្នោ ភគវតោ ធម្មទេសនំ សុត្វា បសន្នមានសោ ភគវតោ វសនបាសាទស្សារោហនត្ថាយ សារកដ្ឋមយំ និស្សេណិំ កត្វា ឧស្សាបេត្វា ឋបេសិ. ភគវា តស្ស បសាទសំវឌ្ឍនត្ថាយ បស្សន្តស្សេវ ឧបរិបាសាទំ អារុហិ. សោ អតីវ បសន្នោ តេនេវ បីតិសោមនស្សេន កាលំ កត្វា ទេវលោកេ និព្ពត្តោ តត្ថ ទិព្ពសម្បត្តិំ អនុភវិត្វា មនុស្សេសុ ជាយមានោ និស្សេណិទាននិស្សន្ទេន ឧច្ចកុលេ និព្ពត្តោ មនុស្សសុខំ អនុភវិត្វា ឥមស្មិំ ពុទ្ធុប្បាទេ ឯកស្មិំ កុលេ និព្ពត្តោ សត្ថុ ធម្មទេសនំ សុត្វា សទ្ធាជាតោ បព្ពជិតោ នចិរស្សេវ អរហា អហោសិ.

៩. សោ អត្តនោ បុព្ពកម្មំ សរិត្វា សោមនស្សជាតោ បុព្ពចរិតាបទានំ បកាសេន្តោ កោណ្ឌញ្ញស្ស ភគវតោតិអាទិមាហ. តត្ថ កោណ្ឌញ្ញស្សាតិ កុច្ឆិតោ ហុត្វា ឌេតិ បវត្តតីតិ កោណ្ឌោ, លាមកសត្តោ, កោណ្ឌតោ អញ្ញោតិ កោណ្ឌញ្ញោ, អលាមកោ ឧត្តមបុរិសោតិ អត្ថោ. អថ វា ព្រាហ្មណគោត្តេសុ កោណ្ឌញ្ញគោត្តេ ឧប្បន្នត្តា ‘‘កោណ្ឌញ្ញោ’’តិ គោត្តវសេន តស្ស នាមំ, តស្ស កោណ្ឌញ្ញស្ស. សេសំ បាកដមេវាតិ.

និស្សេណិទាយកត្ថេរអបទានវណ្ណនា សមត្តា.