សោណទណ្ឌឧបាសកត្តបដិវេទនាកថា

៣១៩-៣២២. ស្វាតនាយាតិ បទស្ស អត្ថោ អជ្ជតនាយាតិ ឯត្ថ វុត្តនយេនេវ វេទិតព្ពោ. តេន មំ សា បរិសា បរិភវេយ្យាតិ តេន តុម្ហេ ទូរតោវ ទិស្វា អាសនា វុដ្ឋិតការណេន មំ សា បរិសា – ‘‘អយំ សោណទណ្ឌោ បច្ឆិមវយេ ឋិតោ មហល្លកោ, គោតមោ បន ទហរោ យុវា នត្តាបិស្ស នប្បហោតិ, សោ នាម អត្តនោ នត្តុមត្តភាវម្បិ អប្បត្តស្ស អាសនា វុដ្ឋាតី’’តិ បរិភវេយ្យ. អាសនា មេ តំ ភវំ គោតមោ បច្ចុដ្ឋានន្តិ មម អគារវេន អវុដ្ឋានំ នាម នត្ថិ, ភោគនាសនភយេន បន ន វុដ្ឋហិស្សាមិ, តំ តុម្ហេ ហិ ចេវ មយា ច ញាតុំ វដ្ដតិ. តស្មា អាសនា មេ ឯតំ ភវំ គោតមោ បច្ចុដ្ឋានំ ធារេតូតិ, ឥមិនា កិរ សទិសោ កុហកោ ទុល្លភោ, ភគវតិ បនស្ស អគារវំ នាម នត្ថិ, តស្មា ភោគនាសនភយា កុហនវសេន ឯវំ វទតិ. បរបទេសុបិ ឯសេវ នយោ. ធម្មិយា កថាយាតិអាទីសុ តង្ខណានុរូបាយ ធម្មិយា កថាយ ទិដ្ឋធម្មិកសម្បរាយិកំ អត្ថំ សន្ទស្សេត្វា កុសលេ ធម្មេ សមាទបេត្វា គណ្ហាបេត្វា. តត្ថ នំ សមុត្តេជេត្វា សឧស្សាហំ កត្វា តាយ ច សឧស្សាហតាយ អញ្ញេហិ ច វិជ្ជមានគុណេហិ សម្បហំសេត្វា ធម្មរតនវស្សំ វស្សិត្វា ឧដ្ឋាយាសនា បក្កាមិ. ព្រាហ្មណោ បន អត្តនោ កុហកតាយ ឯវម្បិ ភគវតិ ធម្មវស្សំ វស្សិតេ វិសេសំ និព្ពត្តេតុំ នាសក្ខិ. កេវលមស្ស អាយតិំ និព្ពានត្ថាយ វាសនាភាគិយាយ ច សព្ពា បុរិមបច្ឆិមកថា អហោសីតិ.

ឥតិ សុមង្គលវិលាសិនិយា ទីឃនិកាយដ្ឋកថាយំ

សោណទណ្ឌសុត្តវណ្ណនា និដ្ឋិតា.