៣. បញ្ហាបុច្ឆកវណ្ណនា

១៦៨. ឥធាបិ បញ្ហាបុច្ឆកេ យំ លព្ភតិ យញ្ច ន លព្ភតិ, តំ សព្ពំ បុច្ឆិត្វា លព្ភមានវសេនេវ វិស្សជ្ជនំ វុត្តំ; ន កេវលញ្ច ឥធ, សព្ពេសុបិ បញ្ហាបុច្ឆកេសុ ឯសេវ នយោ. ឥធ បន ទសន្នំ អាយតនានំ រូបភាវេន អព្យាកតតា វេទិតព្ពា. ទ្វិន្នំ អាយតនានំ ខន្ធវិភង្គេ ចតុន្នំ ខន្ធានំ វិយ កុសលាទិភាវោ វេទិតព្ពោ. កេវលញ្ហិ ចត្តារោ ខន្ធា សប្បច្ចយាវ សង្ខតាវ ធម្មាយតនំ បន ‘‘សិយា អប្បច្ចយំ, សិយា អសង្ខត’’ន្តិ អាគតំ. អារម្មណត្តិកេសុ ច អនារម្មណំ សុខុមរូបសង្ខាតំ ធម្មាយតនំ ន-វត្តព្ពកោដ្ឋាសំ ភជតិ. តញ្ច ខោ អនារម្មណត្តា ន បរិត្តាទិភាវេន នវត្តព្ពធម្មារម្មណត្តាតិ អយមេត្ថ វិសេសោ. សេសំ តាទិសមេវ. ឥធាបិ ហិ ចត្តារោ ខន្ធា វិយ ទ្វាយតនា បញ្ចបណ្ណាស កាមាវចរធម្មេ អារព្ភ រជ្ជន្តស្ស ទុស្សន្តស្ស មុយ្ហន្តស្ស សំវរន្តស្ស សម្មសន្តស្ស បច្ចវេក្ខន្តស្ស ច បរិត្តារម្មណាតិ សព្ពំ ខន្ធេសុ វុត្តសទិសមេវាតិ.

សម្មោហវិនោទនិយា វិភង្គដ្ឋកថាយ

អាយតនវិភង្គវណ្ណនា និដ្ឋិតា.