៩. ភិក្ខុនីសុត្តវណ្ណនា

១៥៩. នវមេ ឯហិ ត្វន្តិ ថេរេ បដិពទ្ធចិត្តា តំ បហិណិតុំ ឯវមាហ. សសីសំ បារុបិត្វាតិ សហ សីសេន កាយំ បារុបិត្វា. មញ្ចកេ និបជ្ជីតិ វេគេន មញ្ចកំ បញ្ញាបេត្វា តត្ថ និបជ្ជិ. ឯតទវោចាតិ តស្សាការំ សល្លក្ខេត្វា លោភប្បហានត្ថាយ សណ្ហេនេវ អសុភកថំ កថេតុំ ឯតំ អវោច. អាហារសម្ភូតោតិ អាហារេន សម្ភូតោ អាហារំ និស្សាយ វឌ្ឍិតោ. អាហារំ និស្សាយ អាហារំ បជហតីតិ បច្ចុប្បន្នំ កពឡីការាហារំ និស្សាយ តំ ឯវំ យោនិសោ សេវមានោ បុព្ពកម្មសង្ខាតំ អាហារំ បជហតិ. បច្ចុប្បន្នេបិ បន កពឡីការាហារេ និកន្តិតណ្ហា បជហិតព្ពា.

តណ្ហំ បជហតីតិ ឥទានិ ឯវំ បវត្តំ បច្ចុប្បន្នតណ្ហំ និស្សាយ វដ្ដមូលិកំ បុព្ពតណ្ហំ បជហតិ. អយំ បន បច្ចុប្បន្នតណ្ហា កុសលា អកុសលាតិ? អកុសលា. សេវិតព្ពា ន សេវិតព្ពាតិ? សេវិតព្ពា. បដិសន្ធិំ អាកឌ្ឍតិ នាកឌ្ឍតីតិ? នាកឌ្ឍតិ. ឯតិស្សាបិ បន បច្ចុប្បន្នាយ សេវិតព្ពតណ្ហាយ និកន្តិ បជហិតព្ពាយេវ. សោ ហិ នាម អាយស្មា អាសវានំ ខយា ឧបសម្បជ្ជ វិហរិស្សតិ, កិមង្គំ បនាហន្តិ ឯត្ថ កិមង្គំ បនាតិ ការណបរិវិតក្កនមេតំ. ឥទំ វុត្តំ ហោតិ – សោ អាយស្មា អរហត្តផលំ សច្ឆិកត្វា វិហរិស្សតិ, អហំ កេន ការណេន ន សច្ឆិកត្វា វិហរិស្សាមិ. សោបិ ហិ អាយស្មា សម្មាសម្ពុទ្ធស្សេវ បុត្តោ, អហម្បិ សម្មាសម្ពុទ្ធស្សេវ បុត្តោ, មយ្ហម្បេតំ ឧប្បជ្ជិស្សតីតិ. មានំ និស្សាយាតិ ឥទំ ឯវំ ឧប្បន្នសេវិតព្ពមានំ និស្សាយ. មានំ បជហតីតិ វដ្ដមូលកំ បុព្ពមានំ បជហតិ. យំ និស្សាយ បនេស តំ បជហតិ, សោបិ តណ្ហា វិយ អកុសលោ ចេវ សេវិតព្ពោ ច, នោ ច បដិសន្ធិំ អាកឌ្ឍតិ. និកន្តិ បន តស្មិម្បិ បជហិតព្ពាវ.

សេតុឃាតោ វុត្តោ ភគវតាតិ បទឃាតោ បច្ចយឃាតោ ពុទ្ធេន ភគវតា កថិតោ. ឥតិ ឥមេហិ ចតូហិ អង្គេហិ ថេរេ ទេសនំ វិនិវដ្ដេន្តេ តស្សា ភិក្ខុនិយា ថេរំ អារព្ភ ឧប្បន្នោ ឆន្ទរាគោ អបគញ្ឆិ. សាបិ ថេរំ ខមាបេតុំ អច្ចយំ ទេសេសិ, ថេរោបិស្សា បដិគ្គណ្ហិ. តំ ទស្សេតុំ អថ ខោ សា ភិក្ខុនីតិអាទិ វុត្តំ.