៦. សាឡ្ហសុត្តវណ្ណនា

៦៧. ឆដ្ឋេ មិគារនត្តាតិ មិគារសេដ្ឋិនោ នត្តា. សេខុនិយនត្តាតិ សេខុនិយសេដ្ឋិនោ នត្តា. ឧបសង្កមិំសូតិ ភុត្តបាតរាសា ទាសកម្មករបរិវុតា ឧបសង្កមិំសុ. តេសំ កិរ បុរេភត្តេ បុព្ពណ្ហសមយេយេវ គេហេ ឯកោ បញ្ហោ សមុដ្ឋិតោ, តំ បន កថេតុំ ឱកាសោ នាហោសិ. តេ ‘‘តំ បញ្ហំ សោស្សាមា’’តិ ថេរស្ស សន្តិកំ គន្ត្វា វន្ទិត្វា តុណ្ហី និសីទិំសុ. ថេរោ ‘‘គាមេ តំ សមុដ្ឋិតំ បញ្ហំ សោតុំ អាគតា ភវិស្សន្តី’’តិ តេសំ មនំ ញត្វា តមេវ បញ្ហំ អារភន្តោ ឯថ តុម្ហេ សាឡ្ហាតិអាទិមាហ. តត្ថ អត្ថិ លោភោតិ លុព្ភនសភាវោ លោភោ នាម អត្ថីតិ បុច្ឆតិ. អភិជ្ឈាតិ ខោ អហំ សាឡ្ហា ឯតមត្ថំ វទាមីតិ ឯតំ លោភសង្ខាតំ អត្ថំ អហំ ‘‘អភិជ្ឈា’’តិ វទាមិ, ‘‘តណ្ហា’’តិ វទាមីតិ សមុដ្ឋិតបញ្ហស្ស អត្ថំ ទីបេន្តោ អាហ. ឯវំ សព្ពវារេសុ នយោ នេតព្ពោ.

សោ ឯវំ បជានាតីតិ សោ ចត្តារោ ព្រហ្មវិហារេ ភាវេត្វា ឋិតោ អរិយសាវកោ សមាបត្តិតោ វុដ្ឋាយ វិបស្សនំ អារភន្តោ ឯវំ បជានាតិ. អត្ថិ ឥទន្តិ អត្ថិ ទុក្ខសច្ចសង្ខាតំ ខន្ធបញ្ចកំ នាមរូបវសេន បរិច្ឆិន្ទិត្វា បជានន្តោ ឯស ‘‘ឯវំ បជានាតិ អត្ថិ ឥទ’’ន្តិ វុត្តោ. ហីនន្តិ សមុទយសច្ចំ. បណីតន្តិ មគ្គសច្ចំ. ឥមស្ស សញ្ញាគតស្ស ឧត្តរិ និស្សរណន្តិ ឥមស្ស វិបស្សនាសញ្ញាសង្ខាតស្ស សញ្ញាគតស្ស ឧត្តរិ និស្សរណំ នាម និព្ពានំ, តមត្ថីតិ ឥមិនា និរោធសច្ចំ ទស្សេតិ. វិមុត្តស្មិំ វិមុត្តមិតិ ញាណន្តិ ឯកូនវីសតិវិធំ បច្ចវេក្ខណញាណំ កថិតំ. អហុ បុព្ពេ លោភោតិ បុព្ពេ មេ លោភោ អហោសិ. តទហុ អកុសលន្តិ តំ អកុសលំ នាម អហោសិ, តទា វា អកុសលំ នាម អហោសិ. ឥច្ចេតំ កុសលន្តិ ឥតិ ឯតំ កុសលំ, តស្សេវ អកុសលស្ស នត្ថិភាវំ កុសលំ ខេមន្តិ សន្ធាយ វទតិ. និច្ឆាតោតិ និត្តណ្ហោ. និព្ពុតោតិ អព្ភន្តរេ សន្តាបករានំ កិលេសានំ អភាវេន និព្ពុតោ. សីតិភូតោតិ សីតលីភូតោ. សុខប្បដិសំវេទីតិ កាយិកចេតសិកស្ស សុខស្ស បដិសំវេទិតា. ព្រហ្មភូតេនាតិ សេដ្ឋភូតេន. សេសំ សព្ពត្ថ ឧត្តានត្ថមេវាតិ.