ភិក្ខុសំយុត្ត

នវសុត្ត

បុច្ឆា – ភិក្ខុសំយុត្តេ អាវុសោ ភគវតា នវសុត្តំ កត្ថ កំ អារព្ភ កថញ្ច ភាសិតំ.

វិស្សជ្ជនា – សាវត្ថិយំ ភន្តេ អញ្ញតរំ នវំ ភិក្ខុំ អារព្ភ ភាសិតំ. អញ្ញតរោ ភន្តេ នវោ ភិក្ខុ បច្ឆាភត្តំ បិណ្ឌបាតបដិក្កន្តោ វិហារំ បវិសិត្វា អប្បោសុក្កោ តុណ្ហីភូតោ សង្កសាយភិ, ន ភិក្ខូនំ វេយ្យាវច្ចំ ករោតិ ចីវរការសមយេ តស្មិំ ភន្តេ វត្ថុស្មិំ ‘‘មា ខោ តុម្ហេ ភិក្ខវេ ឯតស្ស ភិក្ខុនោ ឧជ្ឈាយិត្ថា ឯសោ ខោ ភិក្ខវេ ភិក្ខុ ចតុន្នំ ឈានានំ អាភិចេតសិកានំ ទិដ្ឋធម្ម សុខវិហារានំ និកាមលាភី អកិច្ឆលាភី អកសិរលាភី’’តិ ឯវមាទិនា ភគវតា ភាសិតំ.

អហម្បិ ខោ ភន្តេ សកំ កិច្ចំ ករោមិ,

ឯសោ ខោ ភិក្ខវេ ភិក្ខុ ចតុន្នំ ឈានានំ អាភិចេតសិកានំ ទិដ្ឋធម្មសុខវិហារានំ និកាមលាភី អកិច្ឆលាភី អកសិរលាភី –

នយិទំ សិថិលមារព្ភ, នយិទំ អប្បេន ថាមសា;

និព្ពានំ អធិគន្តព្ពំ, សព្ពទុក្ខប្បមោចនំ;

អយញ្ច ទហរោ ភិក្ខុ, អយមុត្តមបុរិសោ;

ធារេតិ អន្តិមំ ទេហំ, ជេត្វា មារំ សវាហិនិំ–