១៦២. ល្តុ

បច្ចយឥច្ចាទិនា ‘‘បច្ចយគ្គហណេ យស្មា សោ វិហិតោ តទាទិនោ តទន្តស្ស ច គហណ’’ន្តិ ញាយំ ទស្សេតិ, តត្ថ យតោ វិហិតោ តំ វិនា ន ភវតិ បច្ចយោត្យនេន ញាយេន បត្តោយេវាត្ថោ អាខ្យាយតេ ‘បច្ចយគ្គហណេ យស្មា សោ វិហិតោ, តទាទិនោ គហណ’ន្តិ, ‘‘វិធិព្ពិសេសនន្តស្សេ’’តិ តទន្តគ្គហណំត្យាខ្យាយតេ ‘តទន្តស្ស ច គហណ’ន្តិ, សោ បកតិវិសេសោ អាទិ យស្ស សមុទាយស្ស សោ តទាទិ, សោ បច្ចយោ-ន្តេ យស្ស សមុទាយស្ស សោ តទន្តោ, តាទិសស្ស តទាទិតទន្តសមុទាយវិសេសស្ស គហណំ, ន តុ តទន្តមត្តស្សេត្យត្ថោ, ឥហ តុ តទន្តគ្គហណមេវានុរូបន្តិ’ ទស្សេតុមាហ-‘‘កត្តរិ ល្តុណកា’’តិ ឥមិនា ត្យាទិ, តទាទិតទន្ត សមុទាយស្ស តុ គហណេ ផលំ ‘ព្យជិគិសី’តិអាទីសុ ទដ្ឋព្ពំ, តញ្ច ‘‘តុំស្មា លោបោចិច្ឆាយំ តេ’’តិ (៥-៤) សុត្តេ សយមេវ វក្ខតិ.