១២៥. ឥម

សុត្តេ អនិត្ថិយន្តិ កិមត្ថិយ (មនេន) បដិសេធវចនេន, យតោ ឥមស្សេត្វេវានិត្ថិលិង្គេន និទ្ទេសោតិ មនសិកត្វា អាហ-នាមគ្គហណេ’ឥច្ចាទិ, ‘‘នាមគ្គហណេ លិង្គវិសិដ្ឋស្សាបិ គហណ’’ន្តិ បរិភាសាយំ, តត្ថ លិង្គេន សុត្តេ និទ្ទិដ្ឋតោ អញ្ញេន កេនចិ វិសិដ្ឋំ នាមំ លិង្គវិសិដ្ឋំ, តស្ស, យត្ថ សទ្ទសាមញ្ញសន្និស្សយនំ, តត្ថ នាមគ្គហណេ សតិលិង្គវិសិដ្ឋស្សាបិ គហណំ ហោតិ… សាមញ្ញេ សព្ពវិសេសានុប្បវេ សតោត្យធិប្បាយោ, ឥទមេវាតិ អនិត្ថិយន្តិ វចនមេវ, ញាបកន្តិ បត្តិ បុព្ពកោ បដិសេធោ, សោ ឥត្ថិយម្បត្តិយំ សតិ អនិត្ថិយន្តិ កតោ សិយាតិ អនិត្ថិយន្តិ បដិសេធវចនមេវេមំ បរិភាសំ ញាបេតីតិ អត្ថោ, ឥមិនា ឥមិស្សា បរិភាសាយ សាមត្ថិយលទ្ធតំ ទស្សេតិ.