១០៨. អតេ

ននុ ច ‘‘លក្ខណបដិបទវុត្តេសុ បដិបទវុត្តស្សេវ គហណ’’ន្តីមាយ បរិភាសាយ លក្ខណិកស្សាការស្ស គហណំ ន បប្បោតីត្យាសង្កិយ បដិបាទយមាហ-‘រស្សាការេ’ច្ចាទិ, បរិភាសាយ ចស្សាយមត្ថោ ‘‘លក្ខីយតេនេនេតិ លក្ខណំ, សាធ្វសាធុជានន ហេសុត្តា សុត្ត [សត្ថ] មុច្ចតេ, បដិគតម្បទំ បដិបទំ, ឧច្ចារិតមញ្ជសេត្យត្ថោ, លក្ខណញ្ច បដិបទញ្ច លក្ខណបដិបទានិ, តេហិ វុត្តានិ រូបានិ លក្ខណបដិបទវុត្តានិ, តេសុ, វុត្តសទ្ទោ បច្ចេកម្បរិសមាបីយតេ ‘លក្ខណវុត្តេសុ បដិបទវុត្តេសូ’តិ, តត្រាញ្ចសា យមនិទ្ទិដ្ឋំ, កេវលំ លក្ខណទស្សនេនាស្មិំ លក្ខណេ សត្យវស្សមនេន រូបេន ភវិតព្ពន្តិ លក្ខណេន បដិបាទិតំ, តំ លក្ខណវុត្តមិត្យុច្ចតេ, យន្ត្វញ្ជសា សទ្ទេនេវ បដិបាទិតំ, តំ បដិបទវុត្តន្តិ វុច្ចតេ, តស្មិំ លក្ខណវុត្តេ បដិបទវុត្តេ ច រូបេ សតិ បដិបទវុត្តស្សេវ គហណំ, នេតរស្សេ’’តិ, បដិបទវុត្តស្សេវេត្យវធារណេន និយមរូបភាស្សា បរិភាសាយាវគម្យតេ, សោ ច និយមោ អនិយមបុព្ពកេ សន្ទេហេ សត្យវតិដ្ឋតេ, តស្មា យត្រ លក្ខណវុត្តមេវ កេវលំ, ន បដិបទវុត្តំ, តត្រ នាយំ បរិភាសា វតិដ្ឋតេ, យត្រាបិ បដិបទវុត្តមេវ កេវលំ, ន លក្ខណវុត្តំ, សោប្យេតិស្សា អវិសយោ, យត្រ ទ្វេ រូបានិ សម្ភវន្តិ តត្រេវា យម្បរិភាសា សន្ទេហាបាករណមុខេន បវត្តាតិ ញាយប្បត្តោយេវា មត្ថោ ឥមាយ បរិភាសាយានុវាទ្យតេ, តថាហិ សន្ទេហឋានេសុ យទ្យប្យេករូបមេវមភិន្នមុភិន្នំ, តថាបិ លក្ខណវុត្តំ រូបំ លក្ខណេ នោន្នីយមានំ ធូមគ្គិ វិយ ជលពលាកា វិយ ចានុ មានិកំ, យន្តុ បដិបទ វុត្តំ រូបំ, តំ បច្ចក្ខសិទ្ធំ, បច្ចក្ខានុមានេសុ ច បច្ចក្ខម្ពលវន្តរំ បមាណន្តិ អតោ បដិបទវុត្តមេវ គយ្ហតីតិ.