២. និស្សយសុត្តំ

២. អថ ខោ អញ្ញតរោ ភិក្ខុ យេន ភគវា តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា ភគវន្តំ…បេ… ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ សោ ភិក្ខុ ភគវន្តំ ឯតទវោច – ‘‘‘និស្សយសម្បន្នោ និស្សយសម្បន្នោ’តិ, ភន្តេ, វុច្ចតិ. កិត្តាវតា នុ ខោ, ភន្តេ, ភិក្ខុ និស្សយសម្បន្នោ ហោតី’’តិ? ‘‘សទ្ធំ ចេ, ភិក្ខុ, ភិក្ខុ និស្សាយ អកុសលំ បជហតិ កុសលំ ភាវេតិ, បហីនមេវស្ស តំ អកុសលំ ហោតិ. ហិរិំ ចេ, ភិក្ខុ, ភិក្ខុ និស្សាយ…បេ… ឱត្តប្បំ ចេ, ភិក្ខុ, ភិក្ខុ និស្សាយ…បេ… វីរិយំ ចេ, ភិក្ខុ, ភិក្ខុ និស្សាយ…បេ… បញ្ញំ ចេ, ភិក្ខុ, ភិក្ខុ និស្សាយ អកុសលំ បជហតិ កុសលំ ភាវេតិ, បហីនមេវស្ស តំ អកុសលំ ហោតិ. តំ ហិស្ស ភិក្ខុនោ អកុសលំ បហីនំ ហោតិ សុប្បហីនំ, យំស អរិយាយ បញ្ញាយ ទិស្វា បហីនំ’’.

‘‘តេន ច បន, ភិក្ខុ, ភិក្ខុនា ឥមេសុ បញ្ចសុ ធម្មេសុ បតិដ្ឋាយ ចត្តារោ ឧបនិស្សាយ វិហាតព្ពា. កតមេ ចត្តារោ? ឥធ, ភិក្ខុ, ភិក្ខុ សង្ខាយេកំ បដិសេវតិ, សង្ខាយេកំ អធិវាសេតិ, សង្ខាយេកំ បរិវជ្ជេតិ, សង្ខាយេកំ វិនោទេតិ. ឯវំ ខោ, ភិក្ខុ, ភិក្ខុ និស្សយសម្បន្នោ ហោតី’’តិ. ទុតិយំ.