២. ទុតិយអនុសយសុត្តំ

១២. ‘‘សត្តន្នំ, ភិក្ខវេ, អនុសយានំ បហានាយ សមុច្ឆេទាយ ព្រហ្មចរិយំ វុស្សតិ. កតមេសំ សត្តន្នំ? កាមរាគានុសយស្ស បហានាយ សមុច្ឆេទាយ ព្រហ្មចរិយំ វុស្សតិ, បដិឃានុសយស្ស…បេ… ទិដ្ឋានុសយស្ស… វិចិកិច្ឆានុសយស្ស… មានានុសយស្ស… ភវរាគានុសយស្ស… អវិជ្ជានុសយស្ស បហានាយ សមុច្ឆេទាយ ព្រហ្មចរិយំ វុស្សតិ. ឥមេសំ ខោ, ភិក្ខវេ, សត្តន្នំ អនុសយានំ បហានាយ សមុច្ឆេទាយ ព្រហ្មចរិយំ វុស្សតិ.

‘‘យតោ ច ខោ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុនោ កាមរាគានុសយោ បហីនោ ហោតិ ឧច្ឆិន្នមូលោ តាលាវត្ថុកតោ អនភាវំកតោ អាយតិំ អនុប្បាទធម្មោ. បដិឃានុសយោ…បេ… ទិដ្ឋានុសយោ… វិចិកិច្ឆានុសយោ… មានានុសយោ… ភវរាគានុសយោ… អវិជ្ជានុសយោ បហីនោ ហោតិ ឧច្ឆិន្នមូលោ តាលាវត្ថុកតោ អនភាវំកតោ អាយតិំ អនុប្បាទធម្មោ. អយំ វុច្ចតិ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ អច្ឆេច្ឆិ តណ្ហំ, វិវត្តយិ សំយោជនំ, សម្មា មានាភិសមយា អន្តមកាសិ ទុក្ខស្សា’’តិ. ទុតិយំ.