២. អានិសំសសុត្តំ

៩៧. ‘‘ឆយិមេ, ភិក្ខវេ, អានិសំសា សោតាបត្តិផលសច្ឆិកិរិយាយ. កតមេ ឆ? សទ្ធម្មនិយតោ ហោតិ, អបរិហានធម្មោ ហោតិ, បរិយន្តកតស្ស ទុក្ខំ ហោតិ [ទុក្ខំ ន ហោតិ (ស្យា. បី. ក.)], អសាធារណេន ញាណេន សមន្នាគតោ ហោតិ, ហេតុ ចស្ស សុទិដ្ឋោ, ហេតុសមុប្បន្នា ច ធម្មា. ឥមេ ខោ, ភិក្ខវេ, ឆ អានិសំសា សោតាបត្តិផលសច្ឆិកិរិយាយា’’តិ. ទុតិយំ.