១១. ចតុត្ថអភព្ពដ្ឋានសុត្តំ

៩៥. ‘‘ឆយិមានិ, ភិក្ខវេ, អភព្ពដ្ឋានានិ. កតមានិ ឆ? អភព្ពោ ទិដ្ឋិសម្បន្នោ បុគ្គលោ សយំកតំ សុខទុក្ខំ បច្ចាគន្តុំ, អភព្ពោ ទិដ្ឋិសម្បន្នោ បុគ្គលោ បរំកតំ [បរកតំ (សី. ស្យា.)] សុខទុក្ខំ បច្ចាគន្តុំ, អភព្ពោ ទិដ្ឋិសម្បន្នោ បុគ្គលោ សយំកតញ្ច បរំកតញ្ច សុខទុក្ខំ បច្ចាគន្តុំ, អភព្ពោ ទិដ្ឋិសម្បន្នោ បុគ្គលោ អសយំការំ អធិច្ចសមុប្បន្នំ សុខទុក្ខំ បច្ចាគន្តុំ, អភព្ពោ ទិដ្ឋិសម្បន្នោ បុគ្គលោ អបរំការំ អធិច្ចសមុប្បន្នំ សុខទុក្ខំ បច្ចាគន្តុំ, អភព្ពោ ទិដ្ឋិសម្បន្នោ បុគ្គលោ អសយំការញ្ច អបរំការញ្ច អធិច្ចសមុប្បន្នំ សុខទុក្ខំ បច្ចាគន្តុំ. តំ កិស្ស ហេតុ? តថា ហិស្ស, ភិក្ខវេ, ទិដ្ឋិសម្បន្នស្ស បុគ្គលស្ស ហេតុ ច សុទិដ្ឋោ ហេតុសមុប្បន្នា ច ធម្មា. ឥមានិ ខោ, ភិក្ខវេ, ឆ អភព្ពដ្ឋានានី’’តិ. ឯកាទសមំ.

សីតិវគ្គោ នវមោ. [ចតុត្ថោ (ស្យា. ក.)]