៤. ហិមវន្តសុត្តំ

២៤. ‘‘ឆហិ, ភិក្ខវេ, ធម្មេហិ សមន្នាគតោ ភិក្ខុ ហិមវន្តំ បព្ពតរាជំ បទាលេយ្យ, កោ បន វាទោ ឆវាយ អវិជ្ជាយ! កតមេហិ ឆហិ? ឥធ, ភិក្ខវេ, ភិក្ខុ សមាធិស្ស សមាបត្តិកុសលោ ហោតិ, សមាធិស្ស ឋិតិកុសលោ ហោតិ, សមាធិស្ស វុដ្ឋានកុសលោ ហោតិ, សមាធិស្ស កល្លិតកុសលោ [កល្លតាកុសលោ (ស្យា. កំ. ក.) សំ. និ. ៣.៦៦៥ បស្សិតព្ពំ] ហោតិ, សមាធិស្ស គោចរកុសលោ ហោតិ, សមាធិស្ស អភិនីហារកុសលោ ហោតិ. ឥមេហិ ខោ, ភិក្ខវេ, ឆហិ ធម្មេហិ សមន្នាគតោ ភិក្ខុ ហិមវន្តំ បព្ពតរាជំ បទាលេយ្យ, កោ បន វាទោ ឆវាយ អវិជ្ជាយា’’តិ! ចតុត្ថំ.