៥. អនុកម្បសុត្តំ

២៣៥. ‘‘បញ្ចហិ, ភិក្ខវេ, ធម្មេហិ សមន្នាគតោ អាវាសិកោ ភិក្ខុ គិហីនំ [គិហិំ (ស្យា.), គិហី (កត្ថចិ)] អនុកម្បតិ. កតមេហិ បញ្ចហិ? អធិសីលេ [អធិសីលេសុ (ស្យា.)] សមាទបេតិ; ធម្មទស្សនេ និវេសេតិ; គិលានកេ ឧបសង្កមិត្វា សតិំ ឧប្បាទេតិ – ‘អរហគ្គតំ អាយស្មន្តោ សតិំ ឧបដ្ឋាបេថា’តិ; មហា ខោ បន ភិក្ខុសង្ឃោ អភិក្កន្តោ នានាវេរជ្ជកា ភិក្ខូ គិហីនំ ឧបសង្កមិត្វា អារោចេតិ – ‘មហា ខោ, អាវុសោ, ភិក្ខុសង្ឃោ អភិក្កន្តោ នានាវេរជ្ជកា ភិក្ខូ, ករោថ បុញ្ញានិ, សមយោ បុញ្ញានិ កាតុ’ន្តិ; យំ ខោ បនស្ស ភោជនំ ទេន្តិ លូខំ វា បណីតំ វា តំ អត្តនា បរិភុញ្ជតិ, សទ្ធាទេយ្យំ ន វិនិបាតេតិ. ឥមេហិ ខោ, ភិក្ខវេ, បញ្ចហិ ធម្មេហិ សមន្នាគតោ អាវាសិកោ ភិក្ខុ គិហីនំ អនុកម្បតី’’តិ. បញ្ចមំ.