១០. ទុតិយមច្ឆរិយសុត្តំ

២៤០. ‘‘បញ្ចហិ, ភិក្ខវេ, ធម្មេហិ សមន្នាគតោ អាវាសិកោ ភិក្ខុ យថាភតំ និក្ខិត្តោ ឯវំ និរយេ. កតមេហិ បញ្ចហិ? អាវាសមច្ឆរី ហោតិ; កុលមច្ឆរី ហោតិ; លាភមច្ឆរី ហោតិ; វណ្ណមច្ឆរី ហោតិ; ធម្មមច្ឆរី ហោតិ. ឥមេហិ ខោ, ភិក្ខវេ, បញ្ចហិ ធម្មេហិ សមន្នាគតោ អាវាសិកោ ភិក្ខុ យថាភតំ និក្ខិត្តោ ឯវំ និរយេ.

‘‘បញ្ចហិ, ភិក្ខវេ, ធម្មេហិ សមន្នាគតោ អាវាសិកោ ភិក្ខុ យថាភតំ និក្ខិត្តោ ឯវំ សគ្គេ. កតមេហិ បញ្ចហិ? ន អាវាសមច្ឆរី ហោតិ; ន កុលមច្ឆរី ហោតិ; ន លាភមច្ឆរី ហោតិ; ន វណ្ណមច្ឆរី ហោតិ; ន ធម្មមច្ឆរី ហោតិ. ឥមេហិ ខោ, ភិក្ខវេ, បញ្ចហិ ធម្មេហិ សមន្នាគតោ អាវាសិកោ ភិក្ខុ យថាភតំ និក្ខិត្តោ ឯវំ សគ្គេ’’តិ. ទសមំ.

អាវាសិកវគ្គោ ចតុត្ថោ.