៩. ខិប្បនិសន្តិសុត្តំ

១៦៩. អថ ខោ អាយស្មា អានន្ទោ យេនាយស្មា សារិបុត្តោ តេនុបសង្កមិ; ឧបសង្កមិត្វា អាយស្មតា សារិបុត្តេន សទ្ធិំ សម្មោទិ. សម្មោទនីយំ កថំ សារណីយំ [សារាណីយំ (សី. ស្យា. កំ. បី.)] វីតិសារេត្វា ឯកមន្តំ និសីទិ. ឯកមន្តំ និសិន្នោ ខោ អាយស្មា អានន្ទោ អាយស្មន្តំ សារិបុត្តំ ឯតទវោច –

‘‘កិត្តាវតា នុ ខោ, អាវុសោ សារិបុត្ត, ភិក្ខុ ខិប្បនិសន្តិ ច ហោតិ, កុសលេសុ ធម្មេសុ សុគ្គហិតគ្គាហី ច, ពហុញ្ច គណ្ហាតិ, គហិតញ្ចស្ស នប្បមុស្សតី’’តិ? ‘‘អាយស្មា ខោ អានន្ទោ ពហុស្សុតោ. បដិភាតុ អាយស្មន្តំយេវ អានន្ទ’’ន្តិ. ‘‘តេនហាវុសោ សារិបុត្ត, សុណាហិ, សាធុកំ មនសិ ករោហិ; ភាសិស្សាមី’’តិ. ‘‘ឯវមាវុសោ’’តិ ខោ អាយស្មា សារិបុត្តោ អាយស្មតោ អានន្ទស្ស បច្ចស្សោសិ. អាយស្មា អានន្ទោ ឯតទវោច –

‘‘ឥធាវុសោ សារិបុត្ត, ភិក្ខុ អត្ថកុសលោ ច ហោតិ, ធម្មកុសលោ ច, ព្យញ្ជនកុសលោ ច, និរុត្តិកុសលោ ច, បុព្ពាបរកុសលោ ច. ឯត្តាវតា ខោ, អាវុសោ សារិបុត្ត, ភិក្ខុ ខិប្បនិសន្តិ ច ហោតិ កុសលេសុ ធម្មេសុ, សុគ្គហិតគ្គាហី ច, ពហុញ្ច គណ្ហាតិ, គហិតញ្ចស្ស នប្បមុស្សតី’’តិ. ‘‘អច្ឆរិយំ, អាវុសោ! អព្ភុតំ, អាវុសោ!! យាវ សុភាសិតំ ចិទំ អាយស្មតា អានន្ទេន. ឥមេហិ ច មយំ បញ្ចហិ ធម្មេហិ សមន្នាគតំ អាយស្មន្តំ អានន្ទំ ធារេម – ‘អាយស្មា អានន្ទោ អត្ថកុសលោ ធម្មកុសលោ ព្យញ្ជនកុសលោ និរុត្តិកុសលោ បុព្ពាបរកុសលោ’’’តិ. នវមំ.